E gut’s Nei’s

Januar 14, 2010

‘s isch zwar scho widder e paar Däg her, awer ich hoff, ‘s gilt noch. Henders wenigschdens gut agfange, des neie Johr zwoidausedzehn? Mir von de Alt-Neereder Schul sin alle gut neigrutschd un hen a schon die erschde Termine for’s neie Johr. De nägschd isch glei am Samschdag in acht Dag, also am üwernägschde Samschdag, de dreiezwanzichschd Januar. Un des isch sogar en dobbelder Termin. Do simmer z’erscht middags beim VdK in Lillse un oweds ab de Sechse/ halwer Siwwene in Karlsruh in de Poschtgalerie in derre neie „Café-Lounge“ im Weschtflügel uf Ei’ladung vom „Badische Schulmuseum e.V.“. Die hen dort nämlich e Ausschdellung unner dem Titel „SchulWelten“, wo mir (also de Karlheinz un ich – de Martin isch zu derre Zeit in Schweden) so Oiniches zum Thema zum Beschde gewwe. Musikalisch rendierts sich a, weil do de Luca Sestak am Klavier Blues un Boogie schbielt. Der Luca isch zwar erscht Verzehne awer er schbielt schon wie en Großer (wer’s net glaabt: www.piano99.de). Un weil dezu a noch de Eitritt frei isch, lohnt sich en Bsuch uf jeden Fall.

Plakat 2010_01_23

Also, ich hoff, mer sieht sich.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland


Advent, Advent

November 29, 2009

Liewe Leit,

seit em zwanzigschde Okdower hewwe jetzt nix meh gschriwwe, des geht doch net! Also hogge me jetzt na un schreib emol uf was alles so in de Zwischezeit bei uns un de „Alt-Neereder Schul“ bassiert isch.

Em 31. Okdower hen mer midem Rudi Banghard un de Groove Roots de „Eggschdoiner Gockel“ g’rockt. Alderle, do war ganz schee was los. En de BNN (Hardtausgab) vom 4. November hen se ganz enthusiasmiert üwer unsern Uftritt bericht. Un die wo dort ware, könne beschdädiche dass des gschdimmt hat, was die gschriwwe hen. Die annere, wo net dort ware sin halt selwer schuld. Den Thomas Meyer, der wo do zwischedurch ufgedrede isch, hen mer glei zu unserm nägschde Frühschobbe eiglade.

Dann hemmer am 14. November unsern “Jubiläums“- Mundart-Owed (‘s war nämlich de fümfde, des hätt beim erschde a koiner von uns denkt dass des so Forme a‘nemmt) im ausverkaafde Neereder Gemoindehaus abg’halde mit unsere neischde Werke (unner annerem a die g’lobde un gepriesene Sache vom Mundartwettbewerb). A der Owed war voll gelunge un alle wo do ware, ware begoischderd. Un die wo net do ware sin halt widder mol selwer schuld.

Am 22. November hawe mer kurzfrischdich uf Eiladung von de Marianne Müller vom „Neureuter Heimathaus“ zum diesjähriche Saisonabschluss dort noch e Lesung eigschowe. Des war recht schdimmungsvoll in derre alde Scheier mit dem ganze Hausrat un Werkzeig von frieher un mir mitteldrin mit unsere Sache, wo mer nadierlich dann a es bissle ufs „Ambiente“ abgschdimmt ghat hen (de „Schberrmüll“ hawe dort allerdings net glese, obwohl sichs jo agebode hätt).

Unser letschdes „Highlight“ in dem Johr isch am Samschdag, 12. Dezember ab de Achde widder em „sEggschdoiner Gockel“ midm Rudi un de Groove Roots, wenn mer hoiter un besinnlich uf die Weihnachtszeit eischdimme. Des Motto isch: „Wer e Kerz mitbringt, braucht koin Ei’tritt zahle, wer koine hat kommt halt so rei“ (un wer net kommt, … awer des wisseder scho)

In kloinerer Besetzung werre mer am 4. Dezember noch bei de „VdK“-Adventsfeier in de „Trauwe“ lese un am 13. Dezember bei de Seniore-Weihnachtsfeier von de Kerchegemoinde im Gemoindehaus, dann isch des Johr a rum.

Abrobo Weihnachde: Do hätt e noch e paar Vorschläg für Weihnachtsgschenke:

Wie der vielleicht scho mitgriegt hend, gibt’s seit e paar Dag des „Karlsruher Weihnachtsbuch“ im Handel. Des isch im Lindemann-Verlag erschiene un koscht 12,80 Euro. Wenn der so oins wollet könne der eich a an de Martin odder mich wende. Mir verkaafe die a, weil mir an dem Büchle a als Autore mitg’wirkt hen. Für jedes verkaafde Buch geht übrichens oin Euro an die „Karlsruher Tafel“ zur Unnerschdützung von bedürfdiche Mensche in Karlsruh.

Dann gebts nadierlich a widder unsern beliebde Kolenner mit Bilder aus (ganz) Neeret un Schbrüch von de Alt-Neereder Schul. Der koscht 7 Euro un isch a üwer uns zu beziehe. Genauso wie unser CDs von de bisheriche Mundart-Owede 2, 3, un 4 für 15 Euro. Die vom erschde isch loider ausverkaaft un obs vom akduelle oine gewe werd, wisse mer jetzt noch net. Zum Ausgleich gibt’s defür e Schtudio-CD „Bescht of Alt-Neereder Schul“ für 10 Euro, die noch rechtzeidich vor de Feierdäg ferdich werre soll. Froget oifach nooch, des koscht nämlich noch nix.

Als kloiner Vorgschmack ufd Advents- un Weihnachtszeit (un uf des Karlsruher Weihnachtsbuch – do isch des nämlich a drin) noch e Gedicht von mir:

Advent, Advent

Advent, Advent, du schdille Zeit,

du kommsch uf leise Sohle.

Die Äcker ligge dief verschneit,

d‘ Naduhr duht Atem hole.

 

Im Wald, im schdille Tannewald,

heersch d‘ Motorsäge röhre.

Dass’s hell dorch alle Wipfel schallt

Von Kiefere un Föhre.

 

Un isch de Hoilich Owed do,

dann schdeht in jedem Zimmer

en Chrischtbaam, reichverziert un froh,

so wie an Weihnacht immer.

 

Kommsch aus em Winterurlaub z’rück

un isch er braun un derr,

dann schdellschen naus, un zu deim Glück

holt en do d‘ Feierwehr!

 

Also, in dem Sinn, vielleicht sehe mer uns jo am Zwölfde im „Gockel“.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland :-)

 


Korgle un schorgle (Neereder Kompendium, Doil 28)

Oktober 20, 2009

Weils scho so lang nix meh fürs Kompendium gewe hat, schdelle eich heit glei zwoi neie Wörtlen vor: „Korgle“ und „schorgle“. Die klinge ähnlich un irgendwie hen se schon a ebbes mit’nanner zu duh, wobei „schorgle“ e akdive Bedoilichung von ebber braucht, während en Gegeschdand (odder sonscht ebbes) a von elloi „korgle“ kann. Des hoißt: net ganz von elloi, irgend en äußerer Ei’fluss werd do a beneedicht. Wenn mer zum Beischbiel em Eikaafe war un den ganze Kloigruscht wo mer kaaft hat grad mol widder so en de Kofferraum vom Audo nei hat, weil mer koi Eikaafsdasch debei ghatt hat un die Blaschdichgugge doch immer so deier sin, nort kanns bassiere, je nachdem was mer for en Fahrschdil hat, dass des ganze Zeigs em Kofferraum umenanner korgelt. Odder wenns beim Schdammdisch mol widder schbot un frehlich war, kanns oim a bassiere, dass mer schbäter dehoim evendwell sogar noch ausem Nescht naus korgelt.

(Do fallt mer grad der Witz ei, wo sich zwoi Fraue üwer ihre Männer unnerhalde. Sagt die Oind: „Also mit meim Mann, des isch u‘möglich, wenn der b’soffe isch fallder immer aus de Roll. Sagt die Anner: „Ich woiß net, bei meim ischs grad umgekehrt. Wenn der b‘soffe isch, rollder immer aus de Fall.“).

Soviel zum korgle. Des „Schorgle“ bedeit, dass mer akdiv ebbes macht mit ebbes. Schorgle kammer alles Meegliche. Merwele zum Beischbiel, odder en Balle („schorgel mol die Gwetsch riwwer“), manche duhn sogar midem Werfel en Sechser schorgle, dassdse beim „Mensch-ärgre-dich-nicht“ ihren Gegeschbieler nausschmeiße könne, was oim nadierlich dann immer saumäßich loid duht, awer so isch halt des Schbiel.

Also wo der eich garandierd net ärjere müssd, isch wenn der zu unsere Lesunge kommet. Zum Beischbiel am 31. Okdower (Hällo Wien) im Eggschdoiner Gockel odder an unserm Mundart-Owed am 14. November in Neeret im Gemoindehaus. Des kanne eich bloß wärmschdens empfehle un hoff, dass e möglichscht viele von eich entwedder do odder dort begrieße kann. Zum Lache gebts uf jeden Fall ebbes, ihr müsst jo net grad vor Lache ufem Bodde rumkorgle, mir grieges a so mit, wenns eich gfallt.

Also dann, bis dort na, mer sieht sich.

En scheener Gruß

vom Roland  :-)


Qual der Wahl

September 26, 2009

Liewe Leit,

morje isch jo net bloß unser Mundart-Schdammdisch (ab de Elfe in de “Trauwe”) sondern a Bundestagswahl, wo von uns (also vom Volk) de Kurs von unserm “Schtaatsschiff” for die nägschde Johr beschdimmt werd. Des isch e wichdiche Entschoidung un desszweg isch mir dodezu a noch e Gedicht eigfalle, des ich eich net vorenthalde will. Inwieweit eich des bei oiere Moinungsbildung unnerschdützt, kanne net beurdoile (un wills a net), awer lese könne ders jo mol trotzdem. Mir hats gfalle. Es hoißt “Die Qual der Wahl” un geht so:

Qual der Wahl

Mir hen die Wahl un duhn uns quäle!

Des isch e Qual, wen soll mer’n wähle?

Ob Schwarze, Gelwe, Rode. Griene:

Was biede se’n, dassdses verdiene,

dass ich for se mei Kreizle mach?

Die Argument‘ sin ehnder schwach:

Zum Beischbiel welle se d Schdei’re senke,

wie des ausgeht kammer sich denke.

Ihr wisst jo noch, wie’s s letscht mol war,

koi höh’re Mehrwertschdeier, des isch klar,

so hen die Sozis laut getönt

un die Schwarze hen gmoint, högschdens 2 Prozent.

Nach de Wahle ware se dann glei debei,

null plus zwoi gebt nach Adam Riese drei!

Meh Geld für Schule un Universitäde

verschbreche se, wemmer se wähle dehde,

für Familie, für die Junge un für die Alde,

bloß dassdse ihre Pöschtlen bhalde,

Sin se nach de Wahle dann widder dra,

hoißts: Was geht me mei Gschwätz von geschdern a!

So geht’s halt emol zu en uns’re Bolledick,

awer wer jetzt moint, er halt sich beim Wähle z’rück

weil die doch bloß mache wasdse wölle, wie er denkt,

der hat halt ganz oifach sei Schdimm verschenkt,

denn was wohr isch, isch wohr un des muss gelte:

Wer vorher net wählt, braucht hinnenoch net schelde!!

.

Also dann, bis morje, mer sieht sich.

En scheener Owed noch wünscht

de Roland


aus der Schul …

September 3, 2009

Liewe Leit,

nochdem die Schulferie so langsam rum sin un’s neie Schuljohr afangt, ischs a an de Zeit, dass sich bei de “Alt-Neereder Schul” widder ebbes duht. Verschiedene von eich hen gmoint, ’s könnt a mol so langsam widder e kloines Gedichtle komme.

Also gut, hewe mer denkt, dann schreiwe mer halt oins nei. ’s isch jo net, wie wammer koine hädde. So wie’s ausseht, isch de Sommer jetzt vorbei un de Herbscht ziegt ens badische Ländle. Ein “Herbschtgedicht, badisch” hawwe vor oinicher Zeit schon emol do rei gschdellt (gugget grad unnerm 20. September 2006), awer es gebt jo noch annere Aschbekte vom Herbscht wo mer noch beleuchde kann, zum Beischbiel de “Altweiwersommer” (des Gedicht schdeht übrichens a en unserm diesjähriche Kolenner für de Monat September un so gsehe basst des scho):

Altweiwersommer

D‘ Schwalwe wäre scho fort,

wenn se do gwest wäre.

Hen scheints dess Johr

de Weg net gschafft üwer Idahlje.

Schbinnefäde glitzere en de klare Luft,

hengge sich en d’ Hoor

un babbe der em G’sicht

wannd net uffbasch.

Em Biergarde schdellsch dei Glas

uf e rot-zaggichs Nadur-Dischduch

un fegsch vor em Nahogge

erscht mol d‘ Blädder von de Bank.

Schdrickweschd odder Pullunder

dragt mer leschehr iwer de Achsel,

weil ‘s gern frisch werd, oweds,

unner de Kaschdaniebeem.

Die deierschde Zigahre un Zigareddle

entwiggle e Grombierekraut-Aroma

un len ihren Qualm kerzegrad

in die ubewegt Luft schdeige,

wo insektizid-gschdählde Schnooge

sich trotz dem massive Ei’satz

von chemische Keule

immer noch rum dreiwe.

Wasdse gnaugnomme gar net derfte,

wammers recht iwerlegt,

weil nach de neischde EU-Richtlinie

Gen-Manipulatione verbode sin.

Derzeit simmer grad widder dra, en Kolenner fürs nägschd Johr zu baschdle, weil mer g’merkt hen, dass die uhooimlich beliebt sin. Des isch awer a koi Wunner, die gfalle uns a selwer, üwerhaupt midm Martin seine tolle Bilder noch dezu. Außerdem plane mer grad noch e “Bescht of Schul”-CD mit e paar “Kracher” aus de bisheriche Mundart-Owede un des oine odder anner noch uveröffentlichde Schdückle. Lend eich üwerrasche!

Also dann, ich hoff mer sieht sich an oim (odder a an meh :-) ) von unsere kommende Termine:

  • Sonndag, 27. September ab de Elfe in de “Trauwe” zum “Qual-der-Wahl”- Mundartfrühschobbe,
  • Samschdag, 31. Okdower oweds ab de halwer Neine im “Eggschdoiner Gockel”,
  • Samschdag, 14. November em Siwwene im Gemoindehaus zum “Jubiläums”- Mundart-Owed,
  • Samschdag, 12. Dezember, halwer Neine im “Eggschdoiner Gockel” zum Weihnachts-Schbeschl midm Rudi Banghard un de Groove Roots.

Bei denne “Gockel”- Uftritt un beim Mundart-Owed isch a unser Eggschdoiner Uschi widder mit debei.

Des war’s dann widder.

Adschee bis zum nägschde mol

sagt de

Roland


Lob un Preis

August 5, 2009

Liewe Leit,

der Jubiläums-Mundartwettbewerb (25 Jahre Arbeitskreis Heimatpflege)  „de gnitze Griffel“ isch jetzt entschiede. Die Jury hat ihr Urtoil gschbroche un a dieses Mol ware mir von de Alt-Neereder Schul widder vorne mit debei:

 Ein dickes Lob hats gewe für em Karlheinz sein Wettbewerbsbeitrag un sogar en zwoider Preis (de „gnitze Griffel“ in silwer) in de Schbarte „Lyrik“ für mei Gedicht „Nooch em Klimawandel“. Dodrüwer hen mer uns nadierlich ganz arg gfroit un hen’s bloß bedauert, dass em Martin sein Beitrag net entschbrechend g’würdicht worre isch. Vielleicht hädder doch unsern OB in de Gondel lasse solle. Naja, des isch zwar e bissle schade, awer desszweg isch sei Gschicht trotzdem gut. Ihr könnt eich jo beim nägschde Mundart-Owed selwer devo iwerzeige.

 Un der nägschde Mundart-Owed –des isch dann de fünfde, a schon e kloines Jubiläum- findt bekanntlicher Weis am 14. November widder im Gemoindehaus Nord schtatt. Vorher hedde der noch Glegehoit uns zu sehe (un zu höre) am 31. Okdower midm Rudi Banghard un de GROOVE ROOTS im Eggschdoiner Gockel  odder bei unserm nägschde Sonndagmorjeds-Mundartfrühschobbe am 27. September um Elfe in de „Trauwe“ in Neeret bei de Renate.

Also, lend de Schorz waggle un kommet nar zahlreich. Mir dehde uns jedenfalls frooie

 sagt

de Roland :-)


Schdrupfer, schdrupfich (Neereder Kompendium, Doil 27)

Juli 13, 2009

Der Schdrupfer, des isch e Inschdrument, wo frieher viel von de Hausfraue verwendt worre isch, wenn zum Beischbiel Samschdags de Fußbodde ufgwischt worre isch (mideme Butzlumbe unnerum drumrum) odder s Gräwele gfegt worre isch (ohne Butzlumbe).

Manchmol, so isch mers unner dem „Schwiegel der Versiegenhoit“ bericht‘ worre, soll als a die oind odder anner Hausfraa schbät oweds (odder frühmorjeds) midem Schdrupfer in de Hand hinner de Hausdier parat gschdanne sei un uf ihren Eh’gmahl gwarde hawwe, bis der von de Singschdunn odder me anner gsellschaftlich-kuldurelle „Iwent“ hoimzus gschdolbert isch. Un wie er dann froh war, dasser noch s Schlisselloch gfunne ghatt hat, zack! ischer a scho midem Schdrupfer gedachdelt worre, dasser alle Engel em Himmel singe ghört hat. Awer des war net s oinzich, was er ghört hat. „Du Dagdieb, du schdrupficher“, hats dann als ghoiße, „kannschen du net hoimgeh wanns Zeit isch wie die annere a?“

Un do hats a nix gnutzt wanner dann oiner uf vergesslich gmacht hat un gmoint hat: „Ich heb doch halt nemmeh gwisst, solle zwoi Bier trinke un em Zehne hoim komme, odder zehn Bier trinke un em Zwoi hoimkomme“. Un scho isch widder de Schdrupfer in Aktion gedredde.

So war des als gwest. Heitzdags kommt jo so ebbes nemmeh vor, weil die heidiche Hausfraue gar nemmeh wisse, was en Schdrupfer isch (geschweige denn en Debbichbatscher, der wo als ersatzweis herangezoge worre isch, wenn de Schdrupfer aus irgend eme Grund net eisatzberoit war) un d Gräwele werre a scho lang nemmeh gfegt.

Ach ja, un schdrupfich, des klingt zwar so ähnlich wie Schdrupfer, isch awer ebbes ganz annerschts (Schdrupfer = hochdeitsch „Schrubber“, schdrupfich = hochdeitsch ungekämmt; so a la „komm, jetzt mach de Babbe net schdrupfich“)

Adschee bis zum nägschde mol

un bleiwet sauwer

sagt de Roland :-)


En Haufe Zeigs

Juni 25, 2009

So, liewe Leit, jetzt geht’s widder weider im Tegscht. Heit hewwe für eich e paar Bilder, e Gedicht, e Rezept un neie Uftrittstermine im „Eggschdoiner Gockel“. Fange mer vorne a. Die Bilder sin bei ere Lesung uf dem Campingplatz „Italy“ in Cavallino entschdanne. Des Gedicht un des Rezept als „Nachklapp“ zu unserm Venedich-Bsuch un die Termine hewe midem Rudi Banghard so abgschbroche:

.

Die Zuhörer treffen ein

Alt-Neereder Camping-Lyrik

.

Jetzt als nägschdes mei Venedich-Gedicht: “O Mole Sio”

O Mole Sio

Venedich, die Perle am idalienische Meer,

des isch e Schdadt, die hat e ganz oigenes Flair.

Do hubbe koi Audo, do quietsche koi Roife

un jeder duht schdändich e Schwimmwescht mitschloife.

.

Do sehts aus wie vorm Krieg bei uns ufem Land,

wo nach jedem Reje d Schdrohß unner Wasser schtand.

Bloß –lend me eich jetz grad des noch verklickere-

duht en Venedich des Wasser üwerhaupt net versickere.

.

Im Gegedoil, manchmol schwappts sogar owenaus,

dann kannsch mit de Gondel gondle dorchs oigene Haus,

odder e Forellezucht a’lege im Keller drunne,

oiner hat sogar mol em Schiller sein Becher dort unne gfunne.

.

Gschichtlich ghört Venedich unner de Schdädt zu de Alde

un hat sich scho Johrhunnerde lang üwer Wasser ghalde

un die Tourischde schdelle fescht, geblendet vom Glanz,

a in Venedich hats noch viel alde Bausubschdanz.

.

Kerche zum Beischbiel hats dort u`hoimlich viele,

do findsch Barock-, Renaissance- un annere Schtile,

Paläscht hats un Ville im Wert ganz erheblich,

bloß e Schdrohßebauamt suchsch dort em Rothaus vergeblich.

.

Defor hats Gondoliere, wo de Tourischde e Schtändle bringe

un uf de Gondel beim Gondle noch „O sole mio“ singe,

Venezianischer Karneval mit Maske un Konfetti,

Dauwe ufem Markusplatz un de Commissario Brunetti.

.

In de Doge-Palascht musch noch nei un uf de Campanile gehe,

do könnschtsch johrelang gugge un hättsch noch net alles gsehe.

O Venedich, du Schdadt mit de Fieß dief im Wasser,

in dir widder zu Verweile wünscht sich der Verfasser.

.
Komme mer zum Rezept.

Des isch e neis Cocktail-Rezept, wo ich “Venezianisches Lagune-Wasser” gedauft heb (ich heb des dort zwar net perseenlich browiert, awer ich glab, meins schmeckt besser).

Dodezu braucht mer

2 Doil weißer Rum

1 Doil Amaretto

1 Doil Grüner Banane’likör

un 1 Doil Zitronesaft (mol widder de Hitchcock).

Des werd im Shaker mit Eis gut dorchenanner gschiddlt un in e Sektglas bis zume Verdel odder Drittel abgosse. Dann bloß noch mit gut gekühldem trockenem Sekt uffülle, zrücklehne, an Venedich denke un genieße :-)

.

Jetzt noch gschwin’ die neie Termine zum Vormerke, dann hemmers widder gschafft für heit:

Samschdag, 31.10.2009 – Mundart-Owed mit de GROOVE ROOTS un de Alt-Neereder Schul (un de Eggschdoiner Uschi)

Samschdag, 12.12.2009 – RUDI & FRIENDS (besinnliche Lieder un Mundart-Gschichtlen).

.
So, des war’s awer jetzt.

Adschee

sagt de Roland


Loider isch de Urlaub rum

Juni 10, 2009

So, liewe Leit, jetzt simmer widder dehoim vom Urlaub. ’s war schee un mir hen viel gsehe un erlebt. Mir sin in Idalje gwest midm Martin un der hat uns unner annerem Venedich gezoigt wie de geborene „Cicerone“, was jo a koi Wunner isch, weil der jo schon x-mol dort war un jeden Kanal un jedes Gräwele perseenlich kennt.

Des hat mer so gut gfalle, do musse eich ubedingt e Gedicht drüwwer rei’schdelle. Weil sich bei mir awwer die dichderische „Blütenlese“ erscht so nooch un nooch rauskrischdallisiert, weich’e jetzt oifoch mol uf en Fremdautor aus (’s gebt jo a schließlich noch e paar annere Gude), der wo früher schon sei Ei’drück von Venedich uffs Babier gebrocht hat. Des Gedicht isch zwar scho fascht neinzich Johr alt, awer so viel geännert hat sich oigentlich net. Un verschregget net beim Lese, ’s isch nämlich uf hochdeitsch :-)

 Meschuggitis

Ode an Venedig im modernsten Dichterstil

 Selbst wenn du total besommert, hochgethermometert bist,

Reise nach der Stadt im Süden, die die viellagunte ist!

Weile an den heil’gen Stätten, den so schön getizianten,

Zeugen der vergang’nen Zeiten, wo die Künstler noch titanten!

Sieh’ dich um auf jenem Platze, marmorfliesenflachgedielt,

der bemarkust an der Seite und davor bekampanilt,

Zum Palast, dem hochgetreppten, lenke deinen Schritt geschwind

Mit den weitgerühmten Mauern, die getintoretto’t sind;

Von dem Platz, dem ringshotelten und im Ost bekathedralten,

Wende dich, tief eingegondelt, zum Revier, dem vielkanalten.

Siehst du dort das Bauwerk schimmern, wo nach Hohenratverdikte

Der Gefangene vor Zeiten zum Verließe seufzerbrückte?

Siehst du dort die Hausfassade, hinter der Othello wohnte,

den die eifersücht’ge Liebe allzu sehr bedesdemonte?

Stark beeindruckt kehrst du wieder mit dem Abendlicht, dem späten,

Zum belichtreflexten Platze, dem so lieblich längscaféten,

Wo am Prokuratienfirste der verwöhnte Vogel nistet,

Wo der Boden, was kein Wunder, abends stark betaubenmistet.

Glaube mir, an keinem Orte hast du solche Impressionen,

Laß dir, Wandrer, deine Seele von Venedigs Reiz umzonen,

Laß dir deine Nervenstränge, die sonst im Berufe frohnden,

Von dem Venezianerhimmel übersonnen, übermonden,

Nimm ihn auf mit trunk’nem Auge, diesen holden Transparent-Ton,

laß dich gänzlich vervenedigern, lasse dich vercinquecento’n!

 Alexander Moszkowski (aus: „Fröhlicher Jammer. Zerrbilder und Schelmenstücke. Ein Vortrags-Brevier“, Berlin 1922)

Ich hoff, des Gedicht hat eich g’falle (die annere Sache von dem Moszkowski sin übrichens a net schlecht, falls der do mol dra kommet, ’s isch glawe alles vergriffe un högschdens noch em Antiquariat zu griege).

En scheene Dag wünscht eich

de Roland


Babbl-Bliehde

Mai 21, 2009

Liewe Leit, hen der a schon den weiße Schnee gsehe, wo alleweil mol widder unnerwegs isch. En manche Schdelle ischs bsonners schlimm, em Diefgschdaad hinne zum Beischbiel. Des kitzelt oim schdändich en de Nas‘, do könntschd grad rammdehsich werre.

Weil mir doch jetzt in Urlaub gehn, nach Idalje, in das „Land der Pomeronen und Zitranzen“, wie de Heinz Erhardt, wo desJohr hunnert worre wär, mol gsagt hat, kanne jetzt vorerscht nix Nei’s meh in de Blog schreiwe. Dodefor gebt’s als Entschädichung –un außerdem isch’s a Zeit worre- mol widder e kloins Gedichtle, wo sich mit de owwe beschriwwene Themadik befasst:

Des kloine Babblbliehdeallergiegedicht

(mit’eme Dascheduch in de Hand zu lese)

Im Maie‘, im Maie‘ -schnief

duhts von de Babble schneie, – schnief

wiegt sich im laue‘ Frühlingswind, -schnief

senkt sich uf Mann un Frau un Kind, -schnief

legt sich leis uf Disch un Bank -schnief

un macht so manche Mensche krank – hatschieee!

Gsundhoit, kammer do bloß sare. Gottseidank geht des a ball widder rum un nort kommt ebbes annerschts. Des isch de Kroislauf der Naduhr.

So, dodemit möchde me jetzt in de Urlaub verabschiede. Lends eich gut geh üwer Pfingschde un wanne widder do bin, melde me widder.

Adschee bis dort na sagt

de Roland (wo sich uf sein Urlaub froit :-)