„Dag a“, des isch unser Begrießung gwest, in Neeret. Frieher ufem Grombiereagger.
Do hat’s als g’hoiße: „Dag a. A hacke?“
Un des mach ich jetzt halt a. Bloß net midem Grohpfe sondern an de Taschdadur. Mol sehe, was do so debei raus kommt. Uf Dauer. Un vor allem binne gschbannt, ob ich de oinzich bin, wo do uf derre Seit’ hacke duht.
Also schenieret eich net un sarets, wann eich ebbes net basst (lowe derfet der nadierlich a).
Also dann, browiere mers mit enanner.
Bis demnägscht.
De Roland
September 10, 2006 um 5:19
Hallo Roland,
i heb jetzt endlich emol Zeit gfunne, um dei Seit richtich in Ruh agugge zu kenne. Was solle sage: oifach klasse, wie du des machsch!
I froi me schon uff unser näxdesch efend.
Gruß aus de Neeredder Haubdschdroß
Karlheinz