Also, des mit dem Wetterbericht die letscht Woch war vielleicht e bissle leichtsinnich von mer, hewwe so s Gfühl wanne s Fenschder naus gugg. Awer des geht a widder vorbei. Oigentlich wollt ich a was anners schreiwe. Nämlich e kloine Ufklärung üwer unser Herkunft; also woher mir sin:
Mir komme aus Neeret. Des schreibt sich oigentlich „Neureut“ un ghört zu Karlsruh. Sage die Karlsruher. Die echde Neereder könne bis heit noch net die Eigemoindung von 1975 akzepdiere. Im heudiche Schbrachgebrauch deht mer dodezu „feindliche Üwernahme“ sare. Awer zum Duck schdeht for des jetzt uf jedem Mülloimer in Neeret dem domoliche Owerbürgermoischder von Karlsruh sein Vorname druff. „Otto“ hadder ghoiße.
Schwetze duht mer dort so, wie ich jetzt schreib. Neereder-Deitsch. Wenn unser „württembergischer“ Nochberschdamm, die Heislebauer un Gräwelesfeger aus „Schtuegert“, behaupde sie könnde alles außer hochdeutsch, sage die Neereder (also die Neureuter): „Mir könne a hochdeutsch, awer mir mache koin Gebrauch devo“.
In Neeret gibts e reges kuldurelles Lewe mit etliche weltliche Gsangveroine die des deutsche Liedgut hochhalde. E paar devo sin a gmischde Chör (wie hat seller Dirigent gsagt: Mein Chor isch en gmischder Chor. Die Hälft kann singe un die anner Hälft net), dezu vier Kirchechör, Mussich-Veroi, Posaunechor un jede Menge annerer Gruppe un Grüpplen. Schbortlich könne mer uns a sehe lasse. Mir hawe drei Fußballveroine un zwoi Turnveroine, wo awer meh Handball gschbielt werd. Mer kann Tennis schbiele odder kegle, Volleyball- Schach- odder Boule schbiele un was woiß ich alles. ’s gebt en Oldtimer-Veroi un en Dauwezüchderveroi, Gloivieh- un Schäferhundeveroi, en Reiterveroi hawwe mir un einen Freundekreis Kunstraum Neureut. Der ghört awer noch zur Kultur un isch als manchmol wenn de Vorhang zu isch im Lammsaal zu finne.
Bei soviel Veroi gibt’s a jede Menge Wertschafde, wo sogar oine mol en Michelin-Stern ghabt hat. Dodemit hawe net d „Trauwe“ gmoint.
Mir hen s Adolf-Ehrmann-Bad, die Badnerlandhall un e Klärwerk. dezu isch em Rheiwall’ hinne die gröschd Raffinerie im süddeutsche Raum, die zsamme mit dem Klärwerk defür sorge soll, dass Neeret oines Dags noch Luftkurort werd. Zum Klima wille noch amerke, dass mir in de owerrheinische Diefebene ligge. Im Sommer isch’s bei uns oft schwül-hoiß un fascht tropisch. Ganz newebei: Bis letscht Johr hen mir a de deutsche Hitzerekord ghalde mit 21,5 Grad Celsius (gmesse am 2. November 2005). Dezu komme noch die Schnooge, wo sich im Rheiwall’ hinne ideal entwiggle könne. Deßzweg sin domols die Soldate vom Rommel seim Afrika-Korps nach Neeret ins Manöver gschickt worre um sich an afrikanische Verhältnisse zu gwöhne. Awer des bloß newebei.
Was werd in Neeret sonscht noch gebode?
Für die Jugend hawe mir ein Jugendzentrum, des sogenannte „Trafo-Häusle“, wo s ganz Johr üwer alle mögliche Akdividäde schattfinne. Un die Äldere gehn gern ins Seniore-Schdüble odder zu de beliebde Seniore-Nachmiddäg, wo von de Ortsverwaldung organisiert un von de verschiedene Veroine roihum durchgführt werre.
Mir hen Fahrrad- un Wanderweg im Rheiwall’ un im Hardtwall’, mir hen Krautgärde, e Apfelalag in de Hoidelburg un sogar en Pilzgarde. Mit de Landwirtschaft ischs vorbei. Koi Kuhfuhrwerk meh un de Ölmüllers Willem mit seine Gäul gibts a scho lang nemme. Defor hats in jedem Haus mindeschdens oi Audo.
Was jetzt noch fehlt in meinere Ufzählung sin die sogenannte „große Söhne“, wo Neeret hervorgebrocht hat. Awer do drüwer schreiwe s nägscht mol, wenn mir von de „Alt-Neereder Schul“ e bissle bekannter sin.
Un bis dort na sage eich mol widder
Adschee!!!