Archiv für Juni, 2007

Dabbdranei (Neereder Kompendium, Doil 8)

Juni 28, 2007

So, heit gebts mol widder e neies Wörtle fürs Kompendium, de „Dabbdranei“. En Dabbdranei isch en ugschickter Mensch, uf hochdeitsch deht mer sare, en Tollpatsch odder Tölpel. Wobei sich des „ugschickt“ net bloß uf Bewegungsabläuf oder Handlunge erschtrecke muss. Des kann a uf goischdichem Gebiet uffdredde, indem dass der „Dabbdranei“ mit u’üwerlegde Äußerunge öfders mol mit allene zwoi Fieß middl ins Fettnäpfle dabbt. Beischbiele erschbare mer jetzt, weil ich glab, dass do jeder von eich selwer so e Exemblar kennt.

Also, nix für u’gut un basset bis zum nägschde mol uf eich uf, dass der net selwer in eme Fettnäpfle lande duhnd (die gebts nämlich iwerahl, manchmol a do wo mer net mit ene rechend).

Adschee sagt

de Roland :-)

PS: Ihr denket doch noch an de verzehnde Juli? Kaschdanielesung!!! Ihr wissts jo: Wer net kommt isch selwer schuld!!!!

Kaschdanie-Gedicht

Juni 19, 2007

Weil’s doch noch bis zum verzehnde Juli so lang dauert un als kloine Ei’schdimmung (un um a e bissle die Vorfreud un die Neigier zu schüre) schreib ich eich noch e Kaschdanie-Gedicht do rei:

Kaschdanie

Kaschdanie g’höre net in de Wald!

Un des isch gut so!!

So kammer a sommers in de Schdadt

an de frische Luft

un im ag’nehme Schadde hogge

bei me frischgezapfde Bier.

Solle doch die annere

uf schdunnelange Schbaziergäng

ihre Buche suche

odder die Oiche versoiche.

Ich kann sogar uf Fichde lässich verzichde

un ihr brauched mer a koi Kiefere liefere,

solangs noch en Kaschdaniebaam gebt,

feschtverworzelt un unerschüdderlich,

der sei Schadde-Ärm üwer mir ausbroit

wie e Gluck ihr Fliggl üwer ihr Bibbelen,

wenne drunner sitz

un mei Bier trink.

Also, ich hoff mer sieht sich am verzehnde Juli. Dann könnde mer jo zsamme e Bierle unner de Kaschdanie pfetze.

Adschee bis dort na sagt

de Roland :-)

Kaschdanie-Lesung am 14. Juli

Juni 17, 2007

So, liewe Leit, jetzt ischs amtlich. Mir werre am verzehnde Juli newer dem Freizeitzentrum vom CVJM unner freiem Himmel un alde Kaschdaniebeem en Lese-Owed abhalde. Des hoißt, wenns an dem Dag tatsächlich regere sollt, dann gehn mer halt in d Hall nei, also ausfalle duht die Lesung uf koin Fall. Un dass net bloß goischdiche Nahrung uf em kuldurelle Schbeisezeddl schdeht, gebts a noch Schteaks un Wärschd vom Grill, Bier vom Fass un annere Getränke. De Ei’tritt isch frei, awer de CVJM wär nadierlich froh, wenn trotzdem e bissl was hengge bleiwe deht, sei’s durch Esse- un Getränkeverkauf odder a durch e entschbrechende Schbende. Was eigeht, soll dezu verwendt werre, die fälliche Renovierung, odder sare mer Neigeschdaldung, von de Kiche im Freizeitzentrum zu ermögliche.

Mir hoffe schdark, dass a oiniche Leit komme werre. Platz hats für gut hunnerdfuffzich Zuhörer, falls meh komme sollde sin a glei noch e paar Disch un Bänk uffgschdellt. Mir, also die Alt-Neereder Schul, werre en Querschnitt aus unserm bisheriche Programm präsendiere, des oind odder annere neie Schdickle werd vielleicht a noch debei sei. Lend eich halt üwerrasche.

Also, nix wie nunner zum Ceh-Vimm am verzehnde Juli. Mir froie uns!

Adschee bis dort na sagt

de Roland :-)

Kaschdanie-Lesung

Blomehl (Neereder Kompendium, Doil 7)

Juni 10, 2007

Geschdern owed binne beim Ufroime uf de Terrass mit dem Owerschenkl an des Eck vom Terrasse-Meierle na grennt. Ich hebs glei gmerkt ghatt. Heit morje hewe jetzt gsehe, dasse e Blomehl an derre Schdell griegt heb. E Blomehl, des isch „ein blaues Mal“ odder en blauer Flegge, der wo oigentlich net ubedingt blau sei muss. Erscht ischs so schwärzlich-grünlich, dann werds immer heller, bis es gelb werd un oines Dags ischs widder weg. Des isch quasi en Bluterguss, wo halt em erschde Moment weh duht, awer net weider schlimm isch. Bloß en de Badhos odder en de korze Hosse siehts halt bleed aus, wennd so e Ding do hengge hasch.

Naja, was solls. Wenn mer als Kinner so ebbes ghat hen hat unser Mudder als druf geblose un dezu gsunge: Heile, heile Seje, drei Dag Reje, drei Dag Schnee un scho duhts nemmeh weh.

Adschee bis zum nägschde Mol

sagt de Roland :-)

Was laaft?

Juni 5, 2007

E kloins Gedichtle vom Sommer zwoidausendzwoi als Ausblick uf de kommende Sommer:

                Sommer anno zwoi, odder: Was laaft?

Glückliche Momende an de frische Luft.

Ufem Fahrrad ohne Helm

gmiedlich

vor sich na rolle.

Mit zärdliche Finger wiehlt

de laue Sommerwin‘

em schüddere Reschdhoor

un weit un broit

koi oinziche Schnoog!

Newer mir drebbelt lächelnd

mei Vanill‘- Eis Göttin.

Was laaft?

Komm, fahre mer hinnere

en de Rhei’wal‘:

Liparol-Film gugge!

Weil ich schon länger koi Gedichtle meh neigschriwwe ghatt heb, hewe mer denkt, ’s wär mol widder oins fällich. Do isch’s. Viel Schbass beim lese un

Adschee bis zum nägschde mol

sagt de Roland :-)

 

Lehrreiches aus dem Tierreich

Juni 4, 2007

Des isch en Schbruch, den hat als unser Vadder zum Beschde gewwe, wenn mer in gmiedlicher Runde irgendwo zsammegsesse sin:

Der wärmschde Vogel isch das Mövchen: Vorne ein „M“ un hinne ein „Öfchen“
Der käldeschde Vogel isch der Zeisich: Vorne hadder e „Z“ un hinne isch er „eisich“,
normal gebaut isch nur der Barsch: Vorne ein „B“ ….

Des muss für heit lange. :-)

Adschee sagt
de Roland

helinge (Neereder Kompendium, Doil 6)

Juni 3, 2007

In mein letschde Bericht hat sich ganz helinge e Wörtle eigschliche, wo e vielleicht a noch erkläre sott. Mir isch’s zerscht gar net ufgfalle, erscht wo es jetzt noch emol glese heb, binne drüwer gschdolbert. Ich moin des Wörtle „helinge“. Des bedeit, dass ebbes hoimlich, schdill un leise bassiert, wo oim zerscht gar net uffallt un hinnerher wunnert mer sich, wo des uf oimol herkommt. Odder wann ebber en Freind odder e Freindin hat un die Eltern odder de Partner soll nix devo erfahre, dann trefft mer sich halt „helinge“ un hofft, dass nix (debei) raus kommt. Odder wenn en „Insider“ woiß, dass sei Firma ball de Bach nunner geht, er awer en Haufe Aktie hat, dann duht er den Niedergang von de Firma öffentlich dementiere un sei Aktie „helinge“ verkaafe. s gebt a noch annere Beischbiele: Wenn üwerraschend Bsuch kommt un die Hausfrau sagt: „bleiwet nar zum Esse, s isch gnug do für alle“ un debei duht se helinge noch en Schuck Wasser en d Supp. Dir sehet, des helinge isch so e Allerweltswörtle wo mer immer widder en de verschiedenschde Situatione brauche kann un wenn’s es net scho gäb, müsst mers erfinne.

So, un jetzt schleiche me helinge widder vom PC fort, weil’s Middagesse ferdich isch. Heit gebts Flammkuche mit Schbeck un viel Zwiwwle, uf hochdeitsch: „Ventilationsgemüse“ wenn der wisset, was e moin. Desszweg sagt mer in Neeret a zum Flammkuche „Trompetertort“.

Adschee bis zum nägschde mol sagt

de Roland :-)