Weil’s doch noch bis zum verzehnde Juli so lang dauert un als kloine Ei’schdimmung (un um a e bissle die Vorfreud un die Neigier zu schüre) schreib ich eich noch e Kaschdanie-Gedicht do rei:
Kaschdanie
Kaschdanie g’höre net in de Wald!
Un des isch gut so!!
So kammer a sommers in de Schdadt
an de frische Luft
un im ag’nehme Schadde hogge
bei me frischgezapfde Bier.
Solle doch die annere
uf schdunnelange Schbaziergäng
ihre Buche suche
odder die Oiche versoiche.
Ich kann sogar uf Fichde lässich verzichde
un ihr brauched mer a koi Kiefere liefere,
solangs noch en Kaschdaniebaam gebt,
feschtverworzelt un unerschüdderlich,
der sei Schadde-Ärm üwer mir ausbroit
wie e Gluck ihr Fliggl üwer ihr Bibbelen,
wenne drunner sitz
un mei Bier trink.
Also, ich hoff mer sieht sich am verzehnde Juli. Dann könnde mer jo zsamme e Bierle unner de Kaschdanie pfetze.
Adschee bis dort na sagt
de Roland