Archiv für August, 2007

En scheener Kees

August 27, 2007

Der Sommer soll jo jetzt ageblich rum sei, awer vielleicht gebts jo doch noch e paar scheene Däg, wo mer zum Esse drauße sitze kann. Un wenn der net wissed, was der dann do esse sollet, könne mir eich en kloine Ernährungstipp gewe, quasi frisch aus de „Alt-Neereder Schulküche“:

Des Rezept isch oigentlich alt un bekannt, awer mir hen des e bissle abgwandelt, immer im Hi’blick uf unser großes Vorbild un Idol, de Robert Gernhardt, der sich jo bekanntlich gern in Idalje in de Toscana ufghalde hat. Demendschbrechend inschbiriert hemmer uns ans Werk gmacht un rauskomme isch de

Handkees „Alt-Neereder Schul“ mit Pfiff.

Des Rezept isch berechend für 4 Persone (de Simon, de Karlheinz, de Martin un ich) un dodezu braucht mer

  • Handkees (je nachdem hunnerd bis hunnerdfuffzich Gramm pro Person)
  • Zwiwwle (als druff, die sin jo net so deier)
  • Olio Olivio extra vergine con Limone (Olive-Öl mit Zitron odder Limone)
  • Accetto Pomodore (Tomade-Essich)
  • Grienzeigs (Basilikum, Schnittlauch, Peterling, was grad um de Weg isch).

Un so werds gmacht:

De Handkees werd in Scheiwe gschnidde un schbiraleförmich von inne agfange uf eme Deller odder ere scheene Platt ausglegt. D Zwiwwle werre gschnidde (wie mers mag, Werfel odder Ring) un üwer de Handkees geezeddeld. Dann kommt des Olive-Zidrone-Öl drüwwer (großziegich, net schbare) un hinnerher noch de Tomade-Essich. Jetzt lasst mer des ganze erscht noch e bissle schdeh zum Dorchziege un bevor mers serviert kommt noch logger aus em Handglenk des Griezeig driwwer.

Trinke kammer dezu e gepflegts Pils aus Karlsruh odder en Weißburgunder aus Wengerde.

Jetzt noch e scheens kernichs Baurebrot mit Budder druf un en guder Abbedidd wünscht eich

de Roland :-)

Kerwe (Neereder Kompendium, Doil 11)

August 15, 2007

Des isch oins von de wichdichschde Wörtlen für en echde Neereder. Immer am dritte Sonndag im Auguscht, bzw. um de dritte Sonndag rum, genauer: Von Freidag bis Mondag, feiere die Neereder ihre „Kerwe“ (hochdeutsch: Kirchweih). Un der Kerwe-Mondag isch sozusare de höchschde Feierdag in Neeret. Do gebts des berühmde Saueresse un oweds noch e imposandes un dementschbrechend agschdaundes Höhe-Feierwerk. So lang wie des Feierwerk abgebrennt werd, dehtsch theoreddisch sogar en Platz em Feschtzelt griege, awer bragdisch schtehsch jo doch drauße mit debei bei de Herd’, legsch de Kopf ens Gnick un machsch „aaah“ un „oooh“ un bisch schpontan un kollektiv begoischderd. Hinnerher griege die Feierwerker a immer ihren verdiente Abblaus bevor’s widder zrück geht ins Feschtzelt.

Ich heb vor oinicher Zeit üwer die Neereder Kerwe mol e Gedicht gschriwwe, ganz traditionell mit Endreim un so, weil jo die Kerwe a e traditionelles Fescht isch. Do unne dra könne ders lese. Viel Schbaß:

 

Kerwe-Sonndag in Neeret

In Neeret isch es Tradition,

vererbt vom Vadder uf de Sohn:

Am dritte Sonndag im Auguscht

ziegt Kerwe-Gfiehl dorch jede Bruscht.

Mer woiß gar net, wie werdsen oim,

es halt oim nix meh zrick dehoim.

Mer schbürt en innerlicher Drang

nach Feschtzelt, Brotworscht, Bier un Gsang.

Am Feschtplatz drauß beim Hallebad

isch alles gricht un schdeht parat

um oim den Sonndag zu versieße:

Mer kann mit Brobfergwehrlen schieße,

kann „Kettles“ fahre, bis oim schlecht isch

(was denne vorne dra oft gar net recht isch),

duht Audo-boxe, nemmt sich Lose,

griegt for zeh Mark drei Blaschdich-Rose.

Dann hoggt mer mit seim Kerwe-Geld

Grad middl nei ins Kerwe-Zelt.

Do dren isch’s laut, s isch nemmeh schee,

vom Nochber kannsch koi Wort verschteh

un trotzdem schwetzt der ohne Ruh

uf de nei wie uf e kranke Kuh.

Do helft bloß singe: „Heit isch heit“,

un „ein Prosit der Gemiedlichkeit“.

Mer hebt sein Krug en d Höh un lacht,

weil Gmiedlichkoit doch luschdich macht,

un a de Feschtwert hinne schdrahlt,

wemmer rundeweis sich Runde zahlt.

De Mare fordert a sei Recht,

ebbes zum Beiße wär net schlecht,

e Brotworscht, odder, a nix Dommes,

e Göcklerle un e Portion Pommes.

Wanns am Schönschde isch, nort sott mer geh

(un langsam duht de Arsch a weh

vom hogge uf de harde Bänk,

dasse s nägscht mol an e Kisse denk!).

So schiebt mer sich dann dorch die Masse

In de verschdopfde Kerwe-Gasse,

kaaft Zuggerschdange, Kerwebrocke,

trefft Leit wo koin Platz hen zum Hocke.

Mir Neereder duhn d Kerwe schätze,

denn oft duhsch do mit Mensche schwätze,

die sieht mer s ganze Johr sonscht net.

Net, dass mer se vermisse dät,

awer zum B’suche fehlt halt d Zeit.

Un iwers Johr ischs jo so weit,

dass mer sei Kerwe-Runde dreht

un sich gegeseidich frogt, wie’s geht.

Kommsch endlich hoim, mied un zerschlage,

schwörsch der, dass du in denne Dage

in Zukunft liewer duhsch verreise ….

Des glaab ich net, zerscht muschs beweise,

dass du als Neereder kannsch vergesse

die Kerwe un des Saueresse.

            Schließlich bisch noch net iwerm Berg,

            weil, morje kommt noch s Feierwerk.

Also, in dem Sinn. Halded d’ Ohre schdeif. Vielleicht sehe mer uns jo am Mondag owed beim Feierwerk.

Un bis dort na sagt eich de Roland

Adschee :-)

 


gaunsche (Neereder Kompendium, Doil 10)

August 7, 2007

„… vielleicht lasch jetzt emol den Schduhl uf seine vier Fieß schdeh un heersch uf, allfort so rum zu gaunsche“, hat als unser Mudder gsagt, wemmer noch de Schul beim Middagesse am Disch gsesse isch un weltvergesse midem Schduhl uf de Hinnerfieß her un na gschauglt isch. Uf hochdeitsch, wo mir im Gegesatz zu de Schwowe a könne, awer bloß koin Gebrauch devo mache, hoißt des „wippen“. Un aus dem Tonfall, wie des unser Mudder gsagt hat, haschs genau rausheere könne, was des for evendwelle Folge hawe könnt, wennd net ufheersch.

Awer gegaunscht hasch net bloß ufem Schduhl. Dodefor hats ufem Schbielplatz odder a em Hof von de Kinnerschul e Gaunsch gewe (hochdeutsch: „eine Wippe“). Do hat mer immer versucht, den annere, wo mitgegaunscht hat –den hasch braucht, des geht halt schlecht elloi- in de Luft verhungere zu lasse. Awer des isch bloß gange, wennd schwerer warsch. Im Gegesatz dodezu hasch uf ere Schaugl a elloi schaugle könne, wennd groß gnug warsch un dich selwer hasch aschugge könne.

So, un ich hoff, dir hogget jetzt alle aschdennich uf eierm Schduhl vorem Compjuder un gaunschet net allfort her un na.  :-)

Adschee sagt

de Roland

„Kaschdanie“- Bilder

August 2, 2007

Heut wolle mer uns zur Abwechslung mol e paar Bilder agugge von unsere „Kaschdanie“- Lesung. Viel Schbass debei.

Roland am Pult.jpg

Do begrüßt de Roland grad des erwardungsfrohe Publikum, während der Karlheinz un der Martin im Hinnergrund entschbannt uf ihren Uftritt warde.

p1050743.jpg

Uf dem Bild herrscht sozusare die Ruhe vor dem Schdurm, während unser Gaschtmusiker, de André, grad die Taschde bearwoidet.

p1050744.jpg

Des ischer, de André, in voller Äctschen. Er war en würdicher Verdreder für unsern Simon, wo an dem Dag loider koi Zeit ghatt hat, weil er mit seinere Band „Reset“ ufgedredde isch.

p1050746.jpg

En kloiner Blick üwers Publikum (odder zumindescht en Doil devo). Mer muss sage, des isch schon e bissle paradox, dass der junge Mann dohinne mit seinere Pfeif uns so unverwandt aguggt, des isch nämlich unser jüngschder Bruder, de Wilfried.

p1050757.jpg

Des isch jetzt der Blick aus de annere Richdung, vom Publikum aus zu uns vor uf d Bühn. Un do isch ebbes abgange:

p1050760.jpg

„Er & Sie“ im Flugzeug. Awer Gottseidank hen mer an dem Owed koi Bauchlandung erlebt. Un unser Publikum war mol widder reschtlos begoischderd. Wenn ders net glawed komme der oifach s nägscht mol selwer, wenn mir widder ebbes mache. Zum Beischbiel am Sonndag, 30. September um Elfe zum Mundart-Frühschobbe in d „Trauwe“ odder am Samschdag, 3. November zu unserm dritte Neereder Mundart-Owed ins Gemoindehaus.

So, des wars widder. Adschee un gut Nacht sagt eich

de Roland ;-)