pferschich un hennerschich (Neereder Kompendium, Doil 12)

Oktober 9, 2007

Heit gebts glei zwoi neie Wörtlen uf oimol im Kompendium, weil die a irgendwie zsamme ghöre: pferschich un hennerschich. Des hoißt soviel wie vorwärts und rückwärts.

En de Volksschul beim Lehrer Mengel domols hen mer als im Rechne (heit hoißts Mathematik) ’s kloine Oi-mol-oins (un schbäter a ’s große) pferschich un hennerschich ufsare müsse. Die Zeit isch mit de Schtoppuhr gmesse worre un jeder hat halt de Schnellscht sei welle. So hen mir mit de „Mengel-Lehre“ ’s Kopfrechne glernt. Des war glawich net die schlechtschd Methode. Des kommt mer als heit noch z’gut beim Eikaafe odder so, immer wammer halt ebbes im Kopf zsammezähle odder malnemme muss.

Die Wörtlen werre awer manchmol a imme annere Zsammehang verwendt: Wenn zum Beischbiel ebber schwer krank isch un sein Zuschdand sich immer meh verschlechderd, sage d Leit zu enanner: „Haschs scho ghört, de Dings, der macht a hennerschich, i glab do geht’s nauszus“ un „Pferschich“ kannsch als Neereder a zu ere bschdimmde Schdoiobschtsort sare, wo im hochdeutsche Raum als „Pfirsich“ bezoichend werd. Awer des bloß newebei.

 

So, des war’s widder für heit. Gugget, dass der net hennerschich machet un halded eich dapfer.

 

Adschee bis zum nägschde mol sagt eich

de Roland :-)

Eine Antwort schreiben