Archiv für September, 2008

Münchner Bilderbogen

September 19, 2008

Wie verschbroche wille eich heit e paar Bilder von unserm Münchner Gaschtschbiel im „Fraunhofer“- Theater präsendiere. Zu unserm Gaschtschbiel selwer isch zu sare, dass unser Tegschde -un nadierlich a em Simon sei Taschdekünschde- erschdaunlich gut ufgnomme worre sin. Manchmol hen die Leit zwar erscht mit e bissle Verzögerung reagiert, awer des isch durchaus in Ordnung so. Nachdem de Helmut (Eckl) un die Evelyn (Huber) de Frühschobbe mit Wort un Musik eröffnet ghat hen, hat noch als Üwerraschungsgascht die Valerie McCleary ebbes Irischs gsunge un dann ware mir dra bis zu de Weißworschtpaus em Zwelfe. Aschließend hen die drei „Münchner“ (de Helmut kommt aus Niederbayern, die Evelyn aus Oberbayern un die Valerie aus Nordirland) weidergmacht, bevor mir dann widder ins Geschehe eigegriffe hen. Insgsamt hemmer so ugfähr e gude Schdunn Zeit ghat um unser Sache vorzuschdelle. De Leit hats offesichtlich gfalle un em Helmut a, denn er hat gsagt, dass mer gern mol widder komme derfe.

Loider war jo von eich koiner in München debei un am ledschde Sonndag ware a net alle bei unserm Frühschobbe im „Löwe“, obwohls do a voll war, awer dir hend noch e Chance: Jetzt am Sonndag hen mir im katholische Kinnergarde St. Heinrich & Kunigunde in Kirchfeld, in de Moldauschdrohß 16 e Benefiz-Veraschdaldung zugunschde vom Kinnergarde-Neibau. Musikalisch duht uns do de Rudi Banghard unnerschdütze un des werd bschdimmt a ganz toll. Also, des isch doch e Agebot. Nix wie nagange un sich wohl gfiehlt.
Übrichens: Wer net kommt, isch selwer schuld,
sagt de Roland

So, un jetzt die Bilder:

Verschnupfter Frühschobbe

September 11, 2008

So, högschde Zeit, dass mol widder ebbes Neu’s erscheint. Es duht mer loid, awer ich bin krank gwest. Wie an me na’gfloge. Nach unserm Uftritt in München -was übrichens aus unserer Sicht en scheener Erfolg war (vielleicht sin em Martin sei Bilder was worre, dann könnt mer des oine odder annere a noch rei schdelle)- simmer am Sonndag owed, wo mer dann glücklich widder in Neeret ware, noch alle mitnanner in de Wertschaft gwest un hen e bissle gfeiert. Do hewe noch nix gmerkt. Am annere Morje ware uf oimol halwer hie. Oigentlich hewe en Arzttermin ghatt, weile noch Impfunge z’mache ghatt hätt, awer ich heb denkt in dem Zuschtand hat des koin Wert und heb dann beim Dogder agrufe um mein Termin krankhoitshalwer abzusare. Awer die hen scheints gmerkt, wie’s um me schteht un hen g’moint ich soll trotzdem komme. Un ’s End vom Lied war dann, dasse krank gschriwwe war und die ganz Zeit midm dicke Kopf dehoim rumg’hängt bin. Dass mers inzwische widder e bissle besser geht, kenne der an dem Gedicht unnedra ablese. For des hats scho widder g’langt.

Was isch des? Wenn ich schnauf,
do werd der Schnauf mir knapp
un wenn ich dauerlaufe duh,
langts net mol meh for’n Trab?

For des defor, do laaft mei Nas’
in schwere dicke Tropfe,
dass ich mer fascht ens Naseloch
en Bropfer nei könnt schdopfe.

Mei Auge träne, wanne huscht,
im Bruschtkorb dren duhts rassle,
ich hoff, bloß dass am End die Gschicht
mir net mein Uftritt duht vermassle

am Sonndag Morje früh um Elfe,
wenn mir im „Löwe“ in Neureut,
unsern Mundart-Frühschobbe abhalde.
Wenn der alle kämet, wär’s e Froid!

(PS: Es geht mer a schon besser
un ich bin do uf alle Fäll,
mit Dascheduch un Fiewermesser.
Also, bis dann, mer sieht sich, gell?!)

So, gschwätzt isch gnung (for heit), de Rescht verzehle eich am Sonndag.

Adschee bis dort na sagt
de Roland :-)