Archiv für Juli, 2009

Schdrupfer, schdrupfich (Neereder Kompendium, Doil 27)

Juli 13, 2009

Der Schdrupfer, des isch e Inschdrument, wo frieher viel von de Hausfraue verwendt worre isch, wenn zum Beischbiel Samschdags de Fußbodde ufgwischt worre isch (mideme Butzlumbe unnerum drumrum) odder s Gräwele gfegt worre isch (ohne Butzlumbe).

Manchmol, so isch mers unner dem „Schwiegel der Versiegenhoit“ bericht‘ worre, soll als a die oind odder anner Hausfraa schbät oweds (odder frühmorjeds) midem Schdrupfer in de Hand hinner de Hausdier parat gschdanne sei un uf ihren Eh’gmahl gwarde hawwe, bis der von de Singschdunn odder me anner gsellschaftlich-kuldurelle „Iwent“ hoimzus gschdolbert isch. Un wie er dann froh war, dasser noch s Schlisselloch gfunne ghatt hat, zack! ischer a scho midem Schdrupfer gedachdelt worre, dasser alle Engel em Himmel singe ghört hat. Awer des war net s oinzich, was er ghört hat. „Du Dagdieb, du schdrupficher“, hats dann als ghoiße, „kannschen du net hoimgeh wanns Zeit isch wie die annere a?“

Un do hats a nix gnutzt wanner dann oiner uf vergesslich gmacht hat un gmoint hat: „Ich heb doch halt nemmeh gwisst, solle zwoi Bier trinke un em Zehne hoim komme, odder zehn Bier trinke un em Zwoi hoimkomme“. Un scho isch widder de Schdrupfer in Aktion gedredde.

So war des als gwest. Heitzdags kommt jo so ebbes nemmeh vor, weil die heidiche Hausfraue gar nemmeh wisse, was en Schdrupfer isch (geschweige denn en Debbichbatscher, der wo als ersatzweis herangezoge worre isch, wenn de Schdrupfer aus irgend eme Grund net eisatzberoit war) un d Gräwele werre a scho lang nemmeh gfegt.

Ach ja, un schdrupfich, des klingt zwar so ähnlich wie Schdrupfer, isch awer ebbes ganz annerschts (Schdrupfer = hochdeitsch „Schrubber“, schdrupfich = hochdeitsch ungekämmt; so a la „komm, jetzt mach de Babbe net schdrupfich“)

Adschee bis zum nägschde mol

un bleiwet sauwer

sagt de Roland :-)