Jetzt ischer also a scho widder vorbei, unser 7. Mundart-Owed. Un schee wars. Es war en rundrum gelungener Owed mit lauder nette Leit, gude Sache zum Schbachdle un Schlugge un viel neie Gedichte un Gschichtlen von uns.
Als Beweis gebts noch zwoi Bilder von dem Owed. Wer sich do selwer druff entdeckt, kann sich bei mer melde. Er griegt dann als „Preis“ devor en 2010er Kolenner aus em Reschtbeschtand. Die Bilder un die Gedichte sin jo immer noch aktuell.

Für alle wo’s an dem Owed net gschafft hen (ihr wisst jo: Wer net kommt ….), awer a für die wo do ware, gebts jetzt noch e kloins Herbschtgedichtle (für e Weihnachtsgedicht isch mers noch e bissle zu früh) zum selwer lese. Am Beschde laut, weil dann kommts mit dem Dialekt besser rüwer.
Herbschtschtimmung
Die trockene klare Herbschtluft kribbelt uf de Zung
wie Brausebulver.
Unnerme schdahlblaue Himmel
findt die alljährlich Freiluftmodeschau schdatt,
wo Beem un Büsch mitnanner
um die kühnschde un verwegenschde Farbmuschder
wetteifere.
Knalliches Rot newer leichtendem Geel
un sämtliche Mischtön dezwische.
U’uffällich war geschdern.
Do basst dann awer a noch ebbes anners dezu,
wenns a scho abgedrosche isch:
Des Schdoppelfeld
Mit seine bunde Drache owwedrüwer!
So, des wars widder for heit.
Adschee bis zum nägschde mol
sagt de Roland (wo uf die Rückmeldunge von de “Preisträger” wart
November 16, 2011 um 9:33 pm
Hallo Roland,
der Mundartowed war sau gud un hat mir richdich schpass gmacht. Es isch scho sche wenn mar seht wies de Leit gfallt was mir mache.
de Martin