Archiv für 'Gedichte'Kategorie

‘s Warde hat e End

März 1, 2012

Liewe Leit,

lang hats dauert, awer jetzt isch se endlich ferdich: Unser CD vom Sibbde Neereder Mundart-Owed. Oigentlich ischs e Dobbel-CD, also zwoi oinzelne, wo alles druf isch von unserm ledschde Mundart-Owed. Wer also domols den Termin verbasst hat, hat jetzt nochträglich noch die Möglichkoit, sich emol ganz genau azuhorche, was mir do alles babbelt hen. Sehe duht mer loider nix, unser Gsichter misse der eich halt dezu denke.

Als kloiner A’roiz vielleicht e Gedicht von mir aus de zwoide CD midem Titel

Nächtlicher Hoimweg

D‘ Schdrohßelambe schaukle im leichde Wind,

quietsche un grexe leise vor sich na,

verschdroie ihr schwankendes Licht

fascht wie e Schdroboskop in ere Disco.

E Disco for Daabschdumme.

Ruhich ischs.

Nix heersch, außer em Säusle vom Wind,

em Grexe von de Schdrohßelamb

un ab un zu mol en verschloofener Hund

wo quasi so neweher,

aus roiner Pflichterfüllung

so e maunziches Heule von sich gebt.

Unnerm Vordächle

von de Bushaldeschdell

wart‘ de schwarze Schadde

uf de nägschd Morje,

dass er sich widder uflöse kann.

Mei Schritt halle ufem Pflaschder,

bei Dag heeersch des net,

do geht’s unner in de Newegeräusche.

Ich bleib schdeh,

heb me mit de oinde Hand

amme Gardezaun fescht

un zieg mit de annere mei Schuh aus.

Mit de Schuh in de Händ

laafe dann uf Schdrümpf un Zeheschbitze

voll hoim

um die Nacht net zu schdöre.

Sinder jetzt uf de Gschmack komme? Also, wie gsagt: Wer sich  des gern leif mit de annere Sache, wo mer am Mundart-Owed glese hen uf CD ahorche will, kann se sich a kaafe (wie der sehet; net nur die Polidiker, a die Alt-Neereder Schul isch käuflich ;-) . Die CDs gebts üwer uns for 15,- Euro s Schdück (wobei oi Schdück oigentlich immer aus zwoi Schdück beschdeht, ‘s sin jo wie gsagt Dobbel-CDs. Weihnachde isch zwar rum, awer des soll jo dies Johr a widder sei.

Mir bleibt jetzt bloß noch zu sare, in Abwandlung von unserem Schul-Motto: Wer net kaaft isch selwer schuld!!!

In diesem Sinn sag ich

Adschee (un denket an de 25. März, wemmer leif un perseenlich im Neereder Heimathaus lese).

Theater-Vorverkauf

Februar 24, 2012

Dass mer uns recht verschtehn: Es geht net um e Theader, wo do verkaaft werre soll, sondern um die Karde für unser neies Schdückle.

Nochdem die erschde Leit schon wegger Karde noochgfrogt hen, ischs jetzt amtlich: De Vorverkauf für unser Theaterschtück „Koi Kürbis im Krautgarde (awer jede Menge Äktschen)“ isch jetzt offiziell eröffent. Ab sofort gebts Karde für 8,- Euro (Erwachsene) bzw. 5,- Euro (Schüler) an de bekannde Vorverkaafsschdelle: In Eggschdoi bei „Schreibware-Geigle“ un in Neeret bei „Schreibware-Molnar“ im Bäreweg, beim „Musiklädle“ im Zinke, un bei „Schreibware-Schmidt“ in Kirchfeld in de Donauschwabe-Schdrohß. Wer sei Karde im „Schoko-Lädchen“ in de alde Friedrich-Schdrohß kaafe will, muss noch e paar Dag warde, die hen nämlich noch Urlaub bis zum achdezwanzichschde Februar.

So viel erscht mol dodezu. Zum Schdück selwer kanne eich a noch e bissle was verzehle. Wie de Titel scho sagt, schbielt des im Krautgarde, genauer gsagt im Biergarde von dem Kloigärtner-Veroinshoim „Zum griene Daume“. In dem „Ambiende“ bewege sich  en Bankdirektor im Ruheschtand un sein ehemalicher Cheffahrer –jeweils mit Gattin bzw. Dauerverlobter-, wo do unne e Gardeschdückle hen. De oine züchded dort Kürbis un möchte mit seim Riese-Exemplar gern ins Fernsehe un de anner versucht in denne finanziell u’sichere Zeide sei Geld in Kois (des sin so japanische Goldfisch) krisesicher azulege. Dezu kommt noch die Witwe von dem Ehrepräsident von dem Kloigarde-Veroi (dir sehet, in Neeret hat mer’s a net so midem Genitiv), wo do laut Satzung jeden Dag ihre Middagesse umsonscht griegt. Sie heert net so gut, hat awer e blühende Fandasie un verzehlt ihre „Wahrnehmunge“ jedem wo se heere will, odder a net, wie zum Beischbiel dem Wirt, den se jedes mol nervt, weil se schdändich nach ihrem Middagesse frogt. Weils in derre Gschicht a noch en „kriminalischdische“ Aschbekt gibt, hemmer zur Ufklärung noch des „Auge des Gesetzes“, de Hauptwachtmeister Apfelbutz, en ei’gebürgerder Berliner un zu guder Letscht unser Nordlicht, die Trine Beernbaum, wo sich oifach nur froit, dass ihre Levkoje so schee gedeie.

Wenn der jetzt neigierich worre sind, isch gut. Also nix wie los un Karde kaaft, weil dir wisset jo: Wer net kommt ….

Grad so wille mein heidicher Ei’trag awer a net schteh lasse, vielleicht noch en kloiner Vierzeiler aus’em botanische Bereich, des bieded sich bei dem Thema jo a, der noch aus meinere hochdeutsche Phase schdammt. Des Gedichtle hoißt                       „Engerling“                  un geht so:

Es ist -bei Gärtnern- rings im Land

Teils weniger, teils wohlbekannt,

dass manches Blättlein länger hing,

gäb`s nicht den bösen Engerling.

 

Also, in diesem Sinn, en scheener Dag noch un …

mer sieht sich

sagt

de Roland

Alle Johr widder

Dezember 20, 2011

Jedes Johr ischs doch ’s gleich. Um’s Rumgugge isch widder Weihnachde un blötzlich fallts oim uff, dass mer noch gar net alles zsamme hat. Naja, de Chrischtbaam hemmer scho besorgt, am ledschde Samschdag beim Förschder. Der schteht jetzt drauße uf de Terrass em Schtänder un wart, bissem die Orchidee‘ em Wohzimmer de Platz am Fenschder frei mache. Unser fälliche Gschenklen sin soweit a alle scho unner Dach un Fach.

Übrichens: Wann der noch ebbes brauchet, Biecher, CDs odder Kolenner, missders langsam drebble lasse. Kolenner zum Beischbiel hemmer grad noch ganz geringe Reschtbeschtänd, un wer zuerscht kommt, mahlt zuerscht. Un wer net kommt … (awer des wisseder jo).

Soweit wär dann alles in de Roih un Weihnachde könnt komme, wammer üwer die Feierdäg net als a noch ebbes esse möcht. Gut, de Fahrplan dezu hädde mer, bloß eikaaft muss halt noch werre, un do graust mer’s scho defor. Awer was sei muss, muss sei, un so werre halt en den saure Apfel beiße. Vielleicht sieht mer sich jo en dem oine odder annere „Delikadesse“-Lade?

Awer weils jo an Weihnachde trotz der ganze Hekdik a noch e bissle schdimmungs- un gemütvoll zugeh soll, setze eich jetzt noch e kloins Weihnachsgedichtle unne dra, ausnahmsweis mol uf hochdeitsch, weil des kenne mer in Neeret nemlich a, wemmer welle.

Weihnachtslied

Der Mond hat seinen Hof gefegt.

Die Sternlein blinken aufgeregt.

Es naht die stille Weihnachtsnacht,

das Christkind wird zur Welt gebracht.

Die Hirten eilen hin zum Stall,

da Engel kündeten mit Schall

dass Fried‘ bei allen Menschen sei

die guten Willens glauben frei.

Auch wir stehn staunend mit davor.

Zu Gottes Lob schallt unser Chor,

der stets voll Liebe an uns denkt

und uns heut‘ seinen Sohn geschenkt.

O Gott, von Herzen sind wir froh.

Süß klingt „in dulci Jubilo“.

Das Heil der Welt, Herr Jesus Christ,

in dieser Nacht geboren ist.

 

So, des wär’s jetzt mol widder. Mir von de Alt-Neereder Schul wünsche allene unsre Leser un Zuhörer un -gugger (odder wie mer uf “Neideitsch” sagt: unsere Fähns)  frohe Weihnachde un en gude Rutsch ins neie Johr, wo mer uns dann hoffentlich alle widder gsund un munder bei unsere diverse Vera’schdaldunge dreffe.

Bis dort na “Alles Gude”

sagt

de Roland :-)

Mundart-Owed Nochlese mit „Gewinn-Schbiel“

November 9, 2011

Jetzt ischer also a scho widder vorbei, unser 7. Mundart-Owed. Un schee wars. Es war en rundrum gelungener Owed mit lauder nette Leit, gude Sache zum Schbachdle un Schlugge un viel neie Gedichte un Gschichtlen von uns.

Als Beweis gebts noch zwoi Bilder von dem Owed. Wer sich do selwer druff entdeckt, kann sich bei mer melde. Er griegt dann als „Preis“ devor en 2010er Kolenner aus em Reschtbeschtand. Die Bilder un die Gedichte sin jo immer noch aktuell.

Für alle wo’s an dem Owed net gschafft hen (ihr wisst jo: Wer net kommt ….), awer a für die wo do ware, gebts jetzt noch e kloins Herbschtgedichtle (für e Weihnachtsgedicht isch mers noch e bissle zu früh)  zum selwer lese. Am Beschde laut, weil dann kommts mit dem Dialekt besser rüwer.

Herbschtschtimmung

Die trockene klare Herbschtluft kribbelt uf de Zung

wie Brausebulver.

Unnerme schdahlblaue Himmel

findt die alljährlich Freiluftmodeschau schdatt,

wo Beem un Büsch mitnanner

um die kühnschde un verwegenschde  Farbmuschder

wetteifere.

Knalliches Rot newer leichtendem Geel

un sämtliche Mischtön dezwische.

U’uffällich war geschdern.

Do basst dann awer a noch ebbes anners dezu,

wenns a scho abgedrosche isch:

Des Schdoppelfeld

Mit seine bunde Drache owwedrüwer!

 

So, des wars widder for heit.

Adschee bis zum nägschde mol

sagt de Roland (wo uf die Rückmeldunge von de “Preisträger” wart ;-)

Klimawandel?

April 17, 2011

So langsam glawe’s jetzt doch, dass er kommt, de Klimawandel. Wenn sogar an dem Woche’end, wo in Neeret Töpfermarkt isch, d‘ Sonn scheint un ‘s net regert odder schneit, nord muss scho ebbes dra sei, weil des hat’s jo bis jetzt noch nie gewwe. Awer ich heb des jo schon länger voraus g’sehe un heb sogar schon mol e Gedicht gmacht drüwer, wo beim letschde Mundartwettbewerb prämiert worre isch. Ich schreibs eich grad emol do unne dra, nort könne der’s selwer lese. Wer awer liewer in eme richdiche Buch lese duht, kann des a mache. Weil des Gedicht isch nämlich mit viele annere prämierte un absolut lesenswerte Mundart- Sache in dem Biechle mit dem scheene Titel „I riech nix“ im INFO-Verlag in Karlsruh erschiene (ISBN 978-3-88190-557-2).

Dies Johr isch jo a widder Mundart-Wettbewerb un ich denk, mir von de Alt-Neereder Schul werre uns halt emol widder betoiliche. Vielleicht hemmer jo des Glück, dass unser Sache de Jury desmol a widder gfalle. Ihr könnet uns jo emol alle d Daume drücke, nort werds scho glabbe.

So, un jetzt des verschbrochene Gedicht:

Nooch em Klimawandel

(Neeret, 3. Auguscht, halwer oins)

Sommer.

Mit ihrem broide, dampfiche Arsch

hockt die Hitz uf de Dächer

wie e Gluck uf ihre Bibbelen.

En sießlicher Klärwerksgruch

mäandert dorch die grenzwertüwerschreitende

Ozon-Luft

un jeder Atemzug

brennt in de Lunge

wie gschmolzenes Blei.

De ufgwoichde Asphalt schmeißt scho fascht Blohse,

ziegt sich beim Laafe unner de Schuhsohle,

babbich wie en alder Kaugummi.

Reglos hengge verdriggelde Blädder

an dürre Beem

un droime von eme kloine Sommergwidder.

D Heiser schdehn verschlofe rum

un drigge d Auge zu.

Nix regt sich, nix bewegt sich

uf de Schdrohß.

Net emol en Hund siehsch drauß,

alles liggt irgendwo em Schadde

un wart uf de Sonne-Unnergang.

Sieschda-Time in Mitteleuropa,

un morje isch a noch en Dag.

Des war’s jetzt erscht mol widder für heit. En scheener Reschd-Sonndag noch wünscht eich

de Roland :-)

Frühlings-Frühschobbe

März 29, 2011

Liewe Leit,

wie der jo alle wisset, isch am kommende Sonndag unser Frühlings-Frühschobbe in de “Trauwe”. Mir froie uns alle schon uf eich un nadierlich a uf unseren “Schdar“-Gascht (alle Vögel sind schon da … Amsel, Drossel, Fink und Schdar! -es isch jo a de Frühlings-Frühschobbe), die Judith Rimmelspacher.

Un weil’s doch jetzt Frühling isch kommt do unne dra noch e kloins Frühlings-Gedicht vom Romeo, der sellemols scho gwisst hat, wie’s im Frühling zugeht.

 

Frühlings-Empfang

 

Der Winter hat sein Koffer packt

Ganz mürrisch un verdrosse,

Dann’s nutzt-en alles nix, die Erd

Fangt üwwerall an z’schprosse.

 

S‘ hat alles Gott gedankt, wie der

Die Grenz hat üwerschritte,

‘s Schneeglöckle, deß war’s erscht, deß hat

E Vaterunser g’litte.

 

E Waldfee duht–em Frühling grad

Von Tau e Bad bereite,

Damit er sauwer isch un frisch,

Die hört deß Glöckle läute.

 

Glei‘ hat-se die Natur uffg’weckt

Un ruft’s durch Wald un Wiese,

Un’s Echo trug’s durch Berg un Tal,

„Der Frühling, der ließt grüße!“

So, des langt jetzt erscht emol. De Rescht von dem Gedicht un noch oiniges Annere dezu könne der dann am Sonndag perseenlich höre; wenn der do sind (un dir wissed jo: Wer net kommt isch selwer schuld!).

 

Adschee bis zum Sonndag

sagt

de Roland

(wo sich uf eich un uf d’ Judith Rimmelspacher froit) :-)

Zukunftsplanung

November 5, 2010

Liewe Leit, wie dir wisset, sin mir von de Alt-Neereder Schul jo verantwortungsbewusst un lewe net bloß in de Dag nei sondern denke a an morje, bildlich gschbroche. Oigentlich geht unser Planung nadierlich viel weider. Un weil des so isch, un weil mir wisse, dass die moischde von eich genau so denke, welle mir eich bei derre Planung e bissle unnerschditze. Mir hen nämlich en neier Kolenner fürs nägschde Johr (zwanzich-elf) zsammegebaschdeld, wo der jetzt schon genau sehe könnet, an was für emme Wochedag eier Gebortsdag isch un so weider. Außerdem sin die ganze Feierdäg dren (selbschtverschdändlich a de högschde Neereder Feierdag, de Kerwe-Mondag) un zu jedem Monatsblatt noch e bassends Gedicht un e schönes Bildle zum Agugge (dass die „ Analphabete“, wo net neerederisch lese könne, a was devo hen).

Des ganze koschd 8 Euro un isch direkt bei uns zu griege, zum Beischbiel an unserm Mundart-Owed am 13. November im Gemoindehaus Nord.

Dass der en kloiner Vorgschmack grieget, setze grad emol so e Gedichtle do rei, un weil mer jetzt grad November hen, nemme halt des Gedicht vom November. Des isch vom Karlheinz un geht so:

 

Traurich, traurich, traurich …

 

Wenn oiner s‘ Buch zumacht

Un en annerer dut deswege heule:

Des isch traurich!

 

Wenn oiner s‘ Buch zumacht

Un viele dun deswege heule:

Des isch noch viel trauricher!

 

Wenn oiner s‘ Buch zumacht

Un niemand dut deswege heule:

Des isch am allertraurichschte!

 

Mit denne tröschtliche November-Gedanke wille eich jetzt elloi lasse, dass der in aller Ruh drüwer nochdenke könnet.

Un dann sehe mer uns am Samschdag in acht Dag im Gemoindehaus.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland

April, April

April 4, 2010

Der April hat sich jo bilderbuchmäßich ei’gführt. Halt so, wie mer sich en richdicher April vorschdellt. Mol regerts, dann scheint d’ Sonn, ‘s isch windich un kalt odder a emol e bissle wärmer. Von allem ebbes halt – wie en richdicher April.

Awer oigentlich wollde eich noch e bissle üwer unsern ledschde Mundart-Frühschobbe im “Löwen” verzehle. Schee war’s, voll war’s, luschdich war’s. D Thomas Meyer hat schee gsunge un Gitahr gschbielt un wer net debei war … awer des wisse der jo schon :-)

Übrichens isch a unser Ortsverschdeher, de Jürgen Stober do gwest, zumindescht in de erschde Halbzeit. Dann hadder nämlich glei weider müsse zum Töpfermarkt. Weil ich zu dem A’lass grad e Gedichtle vorgetrare heb (des isch mer morjeds unner de Dusche noch ei’gfalle), hadder me in de Paus gfrogt, ober des mitnemme dürft. Ich hebsem dann gewe, awer ober ‘s dort vorgetrare hat, woiße net. Ich schreibs uf jeden Fall noch emol do unne nei, nort könne der’s selwer lese. Viel Schbass debei wünscht eich

de Roland :-)

(un jetzt des Gedicht)

De Neereder Töpfermarkt

Wenn in Neeret Töpfermarkt abg‘halde werd,

nemmsch besser en Scherm mit, des isch nie verkehrt.

Weil do regerts moischdens un kalt ischs dezu,

jedes Johr ‘s Gleich, des lasst mer koi Ruh.

Ich heb mer mol üwerlegt, warum des so isch

un do gebts oigentlich bloß oi Antwort for mich:

De Petrus hat drowwe em Ortsbläddle gfunne,

em Wocheend isch Töpfermarkt in Neeret drunne.

Un er sagt zu seine Chefs, Fa. Gott, Vadder & Sohn,

auf, lemmers regere, des hat dort Tradition,

dann merke die Neereder glei, des isch wichdich,

wenn se so en Scherwe kaafe, ob der a dicht isch.

Mer sotts emol oifach nemme ins Bläddle schreiwe,

vielleicht dehts Wedder nord drogge bleiwe.

Frühlings-Frühschobbe im Neereder “Löwen”

März 26, 2010

Liewe  Leit,

‘s isch mol widder so weit. D’ Uhr werd umgschdellt un mir lade ei zu unserm Frühlings-Frühschobbe im “Löwen” in Neeret. A’fange duhn mer um Elfe morjeds, was jo gfühlt oigentlich Zehne isch wegger derre dabbiche Zeitumschdellung. Bisd de do widder dra gwöhnt hasch, lebsch erscht e paar Däg mit deim “Sommer-Dschettläg”. Naja, wemmer debei Energie schbare kann. Obwohl, ich glab, wenne e Schdunn länger im Bett bleiwe kann, schbare perseenlich meh Energie. Na ja, mir könnes net ännere, also mache mer’s Beschde drauß un dreffe uns am Sonndag Morje um Elfe im “Löwen” (bloß dasse net elloi so früh raus muss :-) ).

Als Gascht hemmer diesmol de Thomas Meyer debei mit seiner Gitahr un seine freche Mundart-Lieder, also ich muss sare, do froie me scho selwer druf. Un nadierlich isch a widder die Petra Rieger mit von de Pardie un verzehlt ebbes Neies.

Abrobbo: Do wollde doch neilich mol e Gedicht mache un nort isch mer nix ei’gfalle, weil mich mei Muse em Schdich glasst hat. Nort hewwe denkt, du kannsch mich … un heb trotzdem oins g’macht, so e “Zwischedurch-Gedicht”.

Wellders höre? Also gut, do ischs:

Zwischedurch-Gedicht

So e kloines Zwischedurch-Gedicht,

’s isch nix B’sonners,

oifach halt e Zwischedurch-Gedicht.

Wann mer sonscht nix ei’fallt,

wann mich die Muse net küsse will,

dann sag ich:

“Küss mer doch de Buggl”

un mach zwischedurch,

bisdse widder besser ufglegt isch,

so e kloines Zwischedurch-Gedicht.

Nix B’sonners halt.

Oifach e Zwischedurch-Gedicht.

So, un meh gebts dann am Sonndag.

Also, mer sieht sich

sagt

de Roland :-)

Advent, Advent

November 29, 2009

Liewe Leit,

seit em zwanzigschde Okdower hewwe jetzt nix meh gschriwwe, des geht doch net! Also hogge me jetzt na un schreib emol uf was alles so in de Zwischezeit bei uns un de „Alt-Neereder Schul“ bassiert isch.

Em 31. Okdower hen mer midem Rudi Banghard un de Groove Roots de „Eggschdoiner Gockel“ g’rockt. Alderle, do war ganz schee was los. En de BNN (Hardtausgab) vom 4. November hen se ganz enthusiasmiert üwer unsern Uftritt bericht. Un die wo dort ware, könne beschdädiche dass des gschdimmt hat, was die gschriwwe hen. Die annere, wo net dort ware sin halt selwer schuld. Den Thomas Meyer, der wo do zwischedurch ufgedrede isch, hen mer glei zu unserm nägschde Frühschobbe eiglade.

Dann hemmer am 14. November unsern “Jubiläums“- Mundart-Owed (‘s war nämlich de fümfde, des hätt beim erschde a koiner von uns denkt dass des so Forme a‘nemmt) im ausverkaafde Neereder Gemoindehaus abg’halde mit unsere neischde Werke (unner annerem a die g’lobde un gepriesene Sache vom Mundartwettbewerb). A der Owed war voll gelunge un alle wo do ware, ware begoischderd. Un die wo net do ware sin halt widder mol selwer schuld.

Am 22. November hawe mer kurzfrischdich uf Eiladung von de Marianne Müller vom „Neureuter Heimathaus“ zum diesjähriche Saisonabschluss dort noch e Lesung eigschowe. Des war recht schdimmungsvoll in derre alde Scheier mit dem ganze Hausrat un Werkzeig von frieher un mir mitteldrin mit unsere Sache, wo mer nadierlich dann a es bissle ufs „Ambiente“ abgschdimmt ghat hen (de „Schberrmüll“ hawe dort allerdings net glese, obwohl sichs jo agebode hätt).

Unser letschdes „Highlight“ in dem Johr isch am Samschdag, 12. Dezember ab de Achde widder em „sEggschdoiner Gockel“ midm Rudi un de Groove Roots, wenn mer hoiter un besinnlich uf die Weihnachtszeit eischdimme. Des Motto isch: „Wer e Kerz mitbringt, braucht koin Ei’tritt zahle, wer koine hat kommt halt so rei“ (un wer net kommt, … awer des wisseder scho)

In kloinerer Besetzung werre mer am 4. Dezember noch bei de „VdK“-Adventsfeier in de „Trauwe“ lese un am 13. Dezember bei de Seniore-Weihnachtsfeier von de Kerchegemoinde im Gemoindehaus, dann isch des Johr a rum.

Abrobo Weihnachde: Do hätt e noch e paar Vorschläg für Weihnachtsgschenke:

Wie der vielleicht scho mitgriegt hend, gibt’s seit e paar Dag des „Karlsruher Weihnachtsbuch“ im Handel. Des isch im Lindemann-Verlag erschiene un koscht 12,80 Euro. Wenn der so oins wollet könne der eich a an de Martin odder mich wende. Mir verkaafe die a, weil mir an dem Büchle a als Autore mitg’wirkt hen. Für jedes verkaafde Buch geht übrichens oin Euro an die „Karlsruher Tafel“ zur Unnerschdützung von bedürfdiche Mensche in Karlsruh.

Dann gebts nadierlich a widder unsern beliebde Kolenner mit Bilder aus (ganz) Neeret un Schbrüch von de Alt-Neereder Schul. Der koscht 7 Euro un isch a üwer uns zu beziehe. Genauso wie unser CDs von de bisheriche Mundart-Owede 2, 3, un 4 für 15 Euro. Die vom erschde isch loider ausverkaaft un obs vom akduelle oine gewe werd, wisse mer jetzt noch net. Zum Ausgleich gibt’s defür e Schtudio-CD „Bescht of Alt-Neereder Schul“ für 10 Euro, die noch rechtzeidich vor de Feierdäg ferdich werre soll. Froget oifach nooch, des koscht nämlich noch nix.

Als kloiner Vorgschmack ufd Advents- un Weihnachtszeit (un uf des Karlsruher Weihnachtsbuch – do isch des nämlich a drin) noch e Gedicht von mir:

Advent, Advent

Advent, Advent, du schdille Zeit,

du kommsch uf leise Sohle.

Die Äcker ligge dief verschneit,

d‘ Naduhr duht Atem hole.

 

Im Wald, im schdille Tannewald,

heersch d‘ Motorsäge röhre.

Dass’s hell dorch alle Wipfel schallt

Von Kiefere un Föhre.

 

Un isch de Hoilich Owed do,

dann schdeht in jedem Zimmer

en Chrischtbaam, reichverziert un froh,

so wie an Weihnacht immer.

 

Kommsch aus em Winterurlaub z’rück

un isch er braun un derr,

dann schdellschen naus, un zu deim Glück

holt en do d‘ Feierwehr!

 

Also, in dem Sinn, vielleicht sehe mer uns jo am Zwölfde im „Gockel“.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland :-)

 

Follow

Bekomme jeden neuen Artikel in deinen Posteingang.