Archiv für 'Lyrik'Kategorie

Qual der Wahl

September 26, 2009

Liewe Leit,

morje isch jo net bloß unser Mundart-Schdammdisch (ab de Elfe in de „Trauwe“) sondern a Bundestagswahl, wo von uns (also vom Volk) de Kurs von unserm „Schtaatsschiff“ for die nägschde Johr beschdimmt werd. Des isch e wichdiche Entschoidung un desszweg isch mir dodezu a noch e Gedicht eigfalle, des ich eich net vorenthalde will. Inwieweit eich des bei oiere Moinungsbildung unnerschdützt, kanne net beurdoile (un wills a net), awer lese könne ders jo mol trotzdem. Mir hats gfalle. Es hoißt „Die Qual der Wahl“ un geht so:

Qual der Wahl

Mir hen die Wahl un duhn uns quäle!

Des isch e Qual, wen soll mer’n wähle?

Ob Schwarze, Gelwe, Rode. Griene:

Was biede se’n, dassdses verdiene,

dass ich for se mei Kreizle mach?

Die Argument‘ sin ehnder schwach:

Zum Beischbiel welle se d Schdei’re senke,

wie des ausgeht kammer sich denke.

Ihr wisst jo noch, wie’s s letscht mol war,

koi höh’re Mehrwertschdeier, des isch klar,

so hen die Sozis laut getönt

un die Schwarze hen gmoint, högschdens 2 Prozent.

Nach de Wahle ware se dann glei debei,

null plus zwoi gebt nach Adam Riese drei!

Meh Geld für Schule un Universitäde

verschbreche se, wemmer se wähle dehde,

für Familie, für die Junge un für die Alde,

bloß dassdse ihre Pöschtlen bhalde,

Sin se nach de Wahle dann widder dra,

hoißts: Was geht me mei Gschwätz von geschdern a!

So geht’s halt emol zu en uns’re Bolledick,

awer wer jetzt moint, er halt sich beim Wähle z’rück

weil die doch bloß mache wasdse wölle, wie er denkt,

der hat halt ganz oifach sei Schdimm verschenkt,

denn was wohr isch, isch wohr un des muss gelte:

Wer vorher net wählt, braucht hinnenoch net schelde!!

.

Also dann, bis morje, mer sieht sich.

En scheener Owed noch wünscht

de Roland

aus der Schul …

September 3, 2009

Liewe Leit,

nochdem die Schulferie so langsam rum sin un’s neie Schuljohr afangt, ischs a an de Zeit, dass sich bei de „Alt-Neereder Schul“ widder ebbes duht. Verschiedene von eich hen gmoint, ’s könnt a mol so langsam widder e kloines Gedichtle komme.

Also gut, hewe mer denkt, dann schreiwe mer halt oins nei. ’s isch jo net, wie wammer koine hädde. So wie’s ausseht, isch de Sommer jetzt vorbei un de Herbscht ziegt ens badische Ländle. Ein „Herbschtgedicht, badisch“ hawwe vor oinicher Zeit schon emol do rei gschdellt (gugget grad unnerm 20. September 2006), awer es gebt jo noch annere Aschbekte vom Herbscht wo mer noch beleuchde kann, zum Beischbiel de „Altweiwersommer“ (des Gedicht schdeht übrichens a en unserm diesjähriche Kolenner für de Monat September un so gsehe basst des scho):

Altweiwersommer

D‘ Schwalwe wäre scho fort,

wenn se do gwest wäre.

Hen scheints dess Johr

de Weg net gschafft üwer Idahlje.

Schbinnefäde glitzere en de klare Luft,

hengge sich en d’ Hoor

un babbe der em G’sicht

wannd net uffbasch.

Em Biergarde schdellsch dei Glas

uf e rot-zaggichs Nadur-Dischduch

un fegsch vor em Nahogge

erscht mol d‘ Blädder von de Bank.

Schdrickweschd odder Pullunder

dragt mer leschehr iwer de Achsel,

weil ‘s gern frisch werd, oweds,

unner de Kaschdaniebeem.

Die deierschde Zigahre un Zigareddle

entwiggle e Grombierekraut-Aroma

un len ihren Qualm kerzegrad

in die ubewegt Luft schdeige,

wo insektizid-gschdählde Schnooge

sich trotz dem massive Ei’satz

von chemische Keule

immer noch rum dreiwe.

Wasdse gnaugnomme gar net derfte,

wammers recht iwerlegt,

weil nach de neischde EU-Richtlinie

Gen-Manipulatione verbode sin.

Derzeit simmer grad widder dra, en Kolenner fürs nägschd Johr zu baschdle, weil mer g’merkt hen, dass die uhooimlich beliebt sin. Des isch awer a koi Wunner, die gfalle uns a selwer, üwerhaupt midm Martin seine tolle Bilder noch dezu. Außerdem plane mer grad noch e „Bescht of Schul“-CD mit e paar „Kracher“ aus de bisheriche Mundart-Owede un des oine odder anner noch uveröffentlichde Schdückle. Lend eich üwerrasche!

Also dann, ich hoff mer sieht sich an oim (odder a an meh :-) ) von unsere kommende Termine:

  • Sonndag, 27. September ab de Elfe in de „Trauwe“ zum „Qual-der-Wahl“- Mundartfrühschobbe,
  • Samschdag, 31. Okdower oweds ab de halwer Neine im „Eggschdoiner Gockel“,
  • Samschdag, 14. November em Siwwene im Gemoindehaus zum „Jubiläums“- Mundart-Owed,
  • Samschdag, 12. Dezember, halwer Neine im „Eggschdoiner Gockel“ zum Weihnachts-Schbeschl midm Rudi Banghard un de Groove Roots.

Bei denne „Gockel“- Uftritt un beim Mundart-Owed isch a unser Eggschdoiner Uschi widder mit debei.

Des war’s dann widder.

Adschee bis zum nägschde mol

sagt de

Roland

En Haufe Zeigs

Juni 25, 2009

So, liewe Leit, jetzt geht’s widder weider im Tegscht. Heit hewwe für eich e paar Bilder, e Gedicht, e Rezept un neie Uftrittstermine im „Eggschdoiner Gockel“. Fange mer vorne a. Die Bilder sin bei ere Lesung uf dem Campingplatz „Italy“ in Cavallino entschdanne. Des Gedicht un des Rezept als „Nachklapp“ zu unserm Venedich-Bsuch un die Termine hewe midem Rudi Banghard so abgschbroche:

.

Die Zuhörer treffen ein

Alt-Neereder Camping-Lyrik

.

Jetzt als nägschdes mei Venedich-Gedicht: „O Mole Sio“

O Mole Sio

Venedich, die Perle am idalienische Meer,

des isch e Schdadt, die hat e ganz oigenes Flair.

Do hubbe koi Audo, do quietsche koi Roife

un jeder duht schdändich e Schwimmwescht mitschloife.

.

Do sehts aus wie vorm Krieg bei uns ufem Land,

wo nach jedem Reje d Schdrohß unner Wasser schtand.

Bloß –lend me eich jetz grad des noch verklickere-

duht en Venedich des Wasser üwerhaupt net versickere.

.

Im Gegedoil, manchmol schwappts sogar owenaus,

dann kannsch mit de Gondel gondle dorchs oigene Haus,

odder e Forellezucht a’lege im Keller drunne,

oiner hat sogar mol em Schiller sein Becher dort unne gfunne.

.

Gschichtlich ghört Venedich unner de Schdädt zu de Alde

un hat sich scho Johrhunnerde lang üwer Wasser ghalde

un die Tourischde schdelle fescht, geblendet vom Glanz,

a in Venedich hats noch viel alde Bausubschdanz.

.

Kerche zum Beischbiel hats dort u`hoimlich viele,

do findsch Barock-, Renaissance- un annere Schtile,

Paläscht hats un Ville im Wert ganz erheblich,

bloß e Schdrohßebauamt suchsch dort em Rothaus vergeblich.

.

Defor hats Gondoliere, wo de Tourischde e Schtändle bringe

un uf de Gondel beim Gondle noch „O sole mio“ singe,

Venezianischer Karneval mit Maske un Konfetti,

Dauwe ufem Markusplatz un de Commissario Brunetti.

.

In de Doge-Palascht musch noch nei un uf de Campanile gehe,

do könnschtsch johrelang gugge un hättsch noch net alles gsehe.

O Venedich, du Schdadt mit de Fieß dief im Wasser,

in dir widder zu Verweile wünscht sich der Verfasser.

.
Komme mer zum Rezept.

Des isch e neis Cocktail-Rezept, wo ich „Venezianisches Lagune-Wasser“ gedauft heb (ich heb des dort zwar net perseenlich browiert, awer ich glab, meins schmeckt besser).

Dodezu braucht mer

2 Doil weißer Rum

1 Doil Amaretto

1 Doil Grüner Banane’likör

un 1 Doil Zitronesaft (mol widder de Hitchcock).

Des werd im Shaker mit Eis gut dorchenanner gschiddlt un in e Sektglas bis zume Verdel odder Drittel abgosse. Dann bloß noch mit gut gekühldem trockenem Sekt uffülle, zrücklehne, an Venedich denke un genieße :-)

.

Jetzt noch gschwin’ die neie Termine zum Vormerke, dann hemmers widder gschafft für heit:

Samschdag, 31.10.2009 – Mundart-Owed mit de GROOVE ROOTS un de Alt-Neereder Schul (un de Eggschdoiner Uschi)

Samschdag, 12.12.2009 – RUDI & FRIENDS (besinnliche Lieder un Mundart-Gschichtlen).

.
So, des war’s awer jetzt.

Adschee

sagt de Roland

Loider isch de Urlaub rum

Juni 10, 2009

So, liewe Leit, jetzt simmer widder dehoim vom Urlaub. ’s war schee un mir hen viel gsehe un erlebt. Mir sin in Idalje gwest midm Martin un der hat uns unner annerem Venedich gezoigt wie de geborene „Cicerone“, was jo a koi Wunner isch, weil der jo schon x-mol dort war un jeden Kanal un jedes Gräwele perseenlich kennt.

Des hat mer so gut gfalle, do musse eich ubedingt e Gedicht drüwwer rei’schdelle. Weil sich bei mir awwer die dichderische „Blütenlese“ erscht so nooch un nooch rauskrischdallisiert, weich’e jetzt oifoch mol uf en Fremdautor aus (’s gebt jo a schließlich noch e paar annere Gude), der wo früher schon sei Ei’drück von Venedich uffs Babier gebrocht hat. Des Gedicht isch zwar scho fascht neinzich Johr alt, awer so viel geännert hat sich oigentlich net. Un verschregget net beim Lese, ’s isch nämlich uf hochdeitsch :-)

 Meschuggitis

Ode an Venedig im modernsten Dichterstil

 Selbst wenn du total besommert, hochgethermometert bist,

Reise nach der Stadt im Süden, die die viellagunte ist!

Weile an den heil’gen Stätten, den so schön getizianten,

Zeugen der vergang’nen Zeiten, wo die Künstler noch titanten!

Sieh’ dich um auf jenem Platze, marmorfliesenflachgedielt,

der bemarkust an der Seite und davor bekampanilt,

Zum Palast, dem hochgetreppten, lenke deinen Schritt geschwind

Mit den weitgerühmten Mauern, die getintoretto’t sind;

Von dem Platz, dem ringshotelten und im Ost bekathedralten,

Wende dich, tief eingegondelt, zum Revier, dem vielkanalten.

Siehst du dort das Bauwerk schimmern, wo nach Hohenratverdikte

Der Gefangene vor Zeiten zum Verließe seufzerbrückte?

Siehst du dort die Hausfassade, hinter der Othello wohnte,

den die eifersücht’ge Liebe allzu sehr bedesdemonte?

Stark beeindruckt kehrst du wieder mit dem Abendlicht, dem späten,

Zum belichtreflexten Platze, dem so lieblich längscaféten,

Wo am Prokuratienfirste der verwöhnte Vogel nistet,

Wo der Boden, was kein Wunder, abends stark betaubenmistet.

Glaube mir, an keinem Orte hast du solche Impressionen,

Laß dir, Wandrer, deine Seele von Venedigs Reiz umzonen,

Laß dir deine Nervenstränge, die sonst im Berufe frohnden,

Von dem Venezianerhimmel übersonnen, übermonden,

Nimm ihn auf mit trunk’nem Auge, diesen holden Transparent-Ton,

laß dich gänzlich vervenedigern, lasse dich vercinquecento’n!

 Alexander Moszkowski (aus: „Fröhlicher Jammer. Zerrbilder und Schelmenstücke. Ein Vortrags-Brevier“, Berlin 1922)

Ich hoff, des Gedicht hat eich g’falle (die annere Sache von dem Moszkowski sin übrichens a net schlecht, falls der do mol dra kommet, ’s isch glawe alles vergriffe un högschdens noch em Antiquariat zu griege).

En scheene Dag wünscht eich

de Roland

Babbl-Bliehde

Mai 21, 2009

Liewe Leit, hen der a schon den weiße Schnee gsehe, wo alleweil mol widder unnerwegs isch. En manche Schdelle ischs bsonners schlimm, em Diefgschdaad hinne zum Beischbiel. Des kitzelt oim schdändich en de Nas‘, do könntschd grad rammdehsich werre.

Weil mir doch jetzt in Urlaub gehn, nach Idalje, in das „Land der Pomeronen und Zitranzen“, wie de Heinz Erhardt, wo desJohr hunnert worre wär, mol gsagt hat, kanne jetzt vorerscht nix Nei’s meh in de Blog schreiwe. Dodefor gebt’s als Entschädichung –un außerdem isch’s a Zeit worre- mol widder e kloins Gedichtle, wo sich mit de owwe beschriwwene Themadik befasst:

Des kloine Babblbliehdeallergiegedicht

(mit’eme Dascheduch in de Hand zu lese)

Im Maie‘, im Maie‘ -schnief

duhts von de Babble schneie, – schnief

wiegt sich im laue‘ Frühlingswind, -schnief

senkt sich uf Mann un Frau un Kind, -schnief

legt sich leis uf Disch un Bank -schnief

un macht so manche Mensche krank – hatschieee!

Gsundhoit, kammer do bloß sare. Gottseidank geht des a ball widder rum un nort kommt ebbes annerschts. Des isch de Kroislauf der Naduhr.

So, dodemit möchde me jetzt in de Urlaub verabschiede. Lends eich gut geh üwer Pfingschde un wanne widder do bin, melde me widder.

Adschee bis dort na sagt

de Roland (wo sich uf sein Urlaub froit :-)

Winter im Januar

Januar 5, 2009

Ja, liewe Leit, ich hoff, dir hend s neie Johr alle gut a’gfange un ’s hat koi ernschdhafde Verletzunge gewe beim Feierwerk un Gliehwei’.  Erinnereder eich noch, was e ledschdes Johr im Januar gschriwwe heb? Üwer des warme Wedder un des neie Kohlekraftwerk? Un jetzt gugget, wie’s des Johr isch. Mir hen en richdicher Januar wie frieher un’s Kohlekraftwerk isch scho faschd ferdich. So kammer sich deische. Tja, erschdens kommt es anderscht …
Dodrüwwer heb ich dann diesmol e kloins Gedichtle gschriwwe, do unnedra könne der’s lese (vielleicht so, wie ich’s gschriwwe heb: mit eme kloine Augezwinkere ;-)

Winter im Januar
Des Johr ischs widder em Januar
So ganz annerscht, wie’s beischbielsweis ledschd Johr war,
do war’s warm, mir hen Hefewoize uf de Terrass’ getrunke
un dass e extra e neie Schneeschaufel kaaft heb, hat mer g’schdunke.
Do hat mer denkt, vielleicht hen se doch recht, die Griene,
wie se die Klimaerwärmung verkündt hen mit ernschde Miene.
Awer des Johr ischs widder en Winter wie in de alde Zeit,
wo’s kalt isch bis uf d Knoche un’s dagelang schneit.
Die verschneide Beem in Hardtwal’, des isch e Bild wie g’molt,
oi Glück hewe mer die nei Schneeschaufel ledscht Johr g’holt,
weil mit de alde wär’s nemmeh gange, die isch ziemlich em … End,
un wenn’s gfriert werd de Schnee doch zu Eis un Harsch!
Ja, liewe Grüne, des mit dem Klima isch vielleicht doch e bissl üwertribbe;
Un jetzt geh’ e naus, fünf Zendimeder Klimaerwärmung vom Gehweg schibbe!

Ganz klar, dass e dann nadierlich net weiderschreiwe kann, heit. Awer d Fortsetzung folgt. Verschbroche!!

Adschee bis dort na sagt

de Roland

Advent, Advent

Dezember 3, 2008

Liewe Leit, jetzt hen mer schon Advent un em Sonndag derfe mer scho s zwoide Kerzle azinne. Do sollt nadierlich e kloins Gedichtle von de „Alt-Neereder Schul“ net fehle, wo mer debei vorlese kann. Do henders:

Advent, Advent

Advent, Advent, du schdille Zeit,
du kommsch uf leise Sohle.
Die Äcker ligge dief verschneit,
d’ Naduhr duht Atem hole.

Im Wald, im schdille Tanne’wald,
heersch d’ Motorsäge röhre,
dass’s hell dorch alle Wipfel schallt
von Kiefere un Föhre.

Ball isch de Hoilich Owed do,
dann schdeht in jedem Zimmer
en Chrischtbaam, reichverziert un froh,
so wie an Weihnacht immer.

Kommsch aus em Winterurlaub zrück
un isch er braun un derr,
dann schdellschen naus un zu deim Glück
holt en do d’ Feierwehr!

Advent isch a die Zeit, wo mer für jede A’regung für e Weihnachtsgschenkle für sei Liewe dankbar isch. Un do gibt’s jo zum Glück a uns. Bei uns kann mer zum Beischbiel en nagelneier Kolenner für 2009 kriege mit zwölf Monatsblätter un eme Deckblatt, wo fürs Aug Bilder un fürs Gmüt Schbrüch un Gedichtlen von uns dren sin (un außerdem koschder bloß siwwe fuffzich). Dann gebts a noch diverse CDs von unsere bisheriche Mundart-Owede 2005 (do hen mer grad noch e handvoll!), 2006 un 2007. Ganz nei isch jetzt debei de Mitschnitt von unserm diesjähriche Mundart-Owed 2008. Die CDs koschde jeweils 15 Euro, dodevor sins awer dobbelde mit ere entschbrechend lange Laufzeit. Unner „Lernmaterial (Hausaufgaben)“ könne der gugge, wie der an die dra kommet.

So, des war widder en langer Beitrag un s nägscht mol gebts widder ebbes fors Kompendium (do werre eich erkläre was e „Käfderle“ isch).

Noch e scheene Vorweihnachtszeit wünscht eich

de Roland :-)

Schdiwich (Neereder Kompendium, Doil 23)

November 20, 2008

Liewe Leit, heit hewe mol widder e ganz alts Neereder Werdle for eich, wo unser dreier Leser, de Norbert Weschdefelder ausgrawe hat (odder wo em halt noch eigfalle isch von früher) – Dankschee Norbert!

Schdiwich“ isch koin Schreibfehler wo eventuell schdaawich hätt hoiße solle. Noi, des isch ebbes annerschts.

Wenn d Mudder zum gemoinsame Familie-Esse bei verschiedene Feschd-Däg als Grombierekuggle gmacht hat (wo übrichens oiner mol behaupt hawe soll: I grieg bloß dreißich Schdick un die annere derfe esse, bisdse satt sin’) nord hatse e Rieseschissel voll uf de Disch gschdellt un des isch en „Schdiwich“ gwest. Also net de Disch, sondern die Mordsschissel voll Zeigs. So, jetzt wisse der des a.

Un so en „Schdiwich“ hen mir jetzt noch do, wo mer unners Volk bringe möchde. Des isch awer nix zum Esse sondern zum Lese: Unser neuer Kolenner für zwoidausedneun isch do, ganz toll gmacht sogar mit Schbiralhefdung, dass mer die alde Blädder nemme abreiße muss sondern bloß noch umglabbe braucht. Koschde duder Siwwefuffzich un dir grieget en bei mir, beim Martin odder beim Karlheinz.

Jetzt noch e kloins Novembergedicht, wo mer dann am Samschdag lese kann:

November

Newwel, Niesel, Nacht am Dag

Froscht un‘ kalde Händ‘.

Wer liewer Sonn‘ un‘ Wärme mag

Der isch jetzt bal‘ am End‘.

Rege‘ wäscht die Obschtbeem kahl

bletzlich, iwer Nacht.

Ufem Komposcht verdämmert fahl

d’ Okdowerfarwepracht.

Em Fußgänger-Schberrgebiet

De letscht Vorweihnachts-Schondag.

Dunkelhoit ziegt oim dorch‘s G‘mied:

Morje isch Dodesonndag!


Des war’s for heit. ’s nägscht mol gebts widder ebbes Adventliches.

Adschee sagt

de Roland

Vorschau uf de Mundart-Owed

Oktober 26, 2008

Liewe Leit, bal ischs widder so weit un unser nägschder Mundart-Owed schteht ufem Programm. ’s isch mittlerweile scho zum vierde Mol, dass mir zu so eme Owed eilade un mir hedde uns des nie denkt, dass des emol so Ausmaße a’nemmt. Um so meh froits uns, dass eich unser Sache so gut gfalle hen, dass der immer widder kommet. Un weil jedesmol a e paar neie Leit dezu komme, werds a von mol zu mol voller. Desjohr werds wahrscheins bsonners knapp werre mit de Plätz, weil weger de Kerche-Renovierung de Gottesdienscht Sonndags immer em Gemoindehaus abghalde werd un desszweg schdändich e Orgel drin schdeht un a annere Sache wo immer gebraucht werre, so dass mer net so viel Schdühl schdelle könne wie üblich. Es empfehlt sich also, sich sei Karde em Vorverkauf zu besorge. Die Frau Kastner, de Herr Molnar uns Schunders vom Musiklädle dehde sich –genau wie mir a- üwer en rege Bsuch bschdimmt froie.

Als Ei’schdimmung gebts do unne dra zwoi Verslen aus meim Begrüßungsgedicht. De Rescht vom Programm schteht em Große un Ganze a schon, so dass mer sare könne mir froie uns uf de achde November un nadierlich a uf eich.

Heit welle mer widder Alt-Neereder Schulschtund halde.

Des isch for die Junge ebbes un for die Alde

un a die zwischedren komme uf ihr Koschde,

ehb dass am End noch die Zwerchfell afange roschde.

Mir hen widder so Manches gsehe un g’hört,

wo mer denkt hen, des ischs Ufschreiwe wert.

Wenns eich gfallt un ihr duhnt klatsche un lache

Isch des en Anschborn für uns um weiderzumache.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland :-)

Verschnupfter Frühschobbe

September 11, 2008

So, högschde Zeit, dass mol widder ebbes Neu’s erscheint. Es duht mer loid, awer ich bin krank gwest. Wie an me na’gfloge. Nach unserm Uftritt in München -was übrichens aus unserer Sicht en scheener Erfolg war (vielleicht sin em Martin sei Bilder was worre, dann könnt mer des oine odder annere a noch rei schdelle)- simmer am Sonndag owed, wo mer dann glücklich widder in Neeret ware, noch alle mitnanner in de Wertschaft gwest un hen e bissle gfeiert. Do hewe noch nix gmerkt. Am annere Morje ware uf oimol halwer hie. Oigentlich hewe en Arzttermin ghatt, weile noch Impfunge z’mache ghatt hätt, awer ich heb denkt in dem Zuschtand hat des koin Wert und heb dann beim Dogder agrufe um mein Termin krankhoitshalwer abzusare. Awer die hen scheints gmerkt, wie’s um me schteht un hen g’moint ich soll trotzdem komme. Un ’s End vom Lied war dann, dasse krank gschriwwe war und die ganz Zeit midm dicke Kopf dehoim rumg’hängt bin. Dass mers inzwische widder e bissle besser geht, kenne der an dem Gedicht unnedra ablese. For des hats scho widder g’langt.

Was isch des? Wenn ich schnauf,
do werd der Schnauf mir knapp
un wenn ich dauerlaufe duh,
langts net mol meh for’n Trab?

For des defor, do laaft mei Nas’
in schwere dicke Tropfe,
dass ich mer fascht ens Naseloch
en Bropfer nei könnt schdopfe.

Mei Auge träne, wanne huscht,
im Bruschtkorb dren duhts rassle,
ich hoff, bloß dass am End die Gschicht
mir net mein Uftritt duht vermassle

am Sonndag Morje früh um Elfe,
wenn mir im „Löwe“ in Neureut,
unsern Mundart-Frühschobbe abhalde.
Wenn der alle kämet, wär’s e Froid!

(PS: Es geht mer a schon besser
un ich bin do uf alle Fäll,
mit Dascheduch un Fiewermesser.
Also, bis dann, mer sieht sich, gell?!)

So, gschwätzt isch gnung (for heit), de Rescht verzehle eich am Sonndag.

Adschee bis dort na sagt
de Roland :-)