Archiv für 'Passiert – notiert'Kategorie

Uf de ledschde Drigger

April 30, 2012

So, liewe Leit, jetzt hewe’s doch noch gschafft un uf de ledschde Drigger en Artikel neibrocht für de April. Ich könnt jo so viel schreiwe, wammers als nomme ei’falle dät. Na ja, dann muss’ halt a so geh.

Wie dir vielleicht schon mitgriegt hend, hemmer unsern urschbrüngliche Frühschobbetermin verlege müsse. Unser Frühschobbe isch jetzt also net am 6. Moi, sondern erscht am 13. Moi, also am “Mudderdag”, in Neeret in de “Trauwe”. Los geht’s ab de Elfe morjeds un außer uns isch noch de Thomas Meyer mit seinere Gitahr un seine freche Mundart-Liedlen debei un die Petra Rieger werd a widder so Schdicker oi, zwoi Sache zum Beschde gewe. Dir sehet, en Bsuch lohnt sich garandierd (un wenn’s bloß für d’ Renate isch).

Mir dehde uns uf  jeden Fall froie, wenn’s Newezimmer von de “Trauwe” widder so voll werd wie’s ledschd mol. Unser Programm dreht sich diesmol -wie könnts annerscht sei- rund um de Mudderdag, also um Müdder samt ihrene Döchder (wo jo vielleicht schbäder a mol Müdder werre -odder sogar schon sin-), vielleicht mid eme kloine Abschdecher in de Handwerker-Markt. Dort gebts jo schließlich a Müdder, awer do hoiße se jo “Muddere” un ‘s soll sich koiner unnerschdeh un evendwell noch “Schraub” dezu sare.

Also, halded eich dapfer un mir sehe uns dann am Mudderdag.

Adschee bis dort na sagt

de Roland ;-)

‘s Warde hat e End

März 1, 2012

Liewe Leit,

lang hats dauert, awer jetzt isch se endlich ferdich: Unser CD vom Sibbde Neereder Mundart-Owed. Oigentlich ischs e Dobbel-CD, also zwoi oinzelne, wo alles druf isch von unserm ledschde Mundart-Owed. Wer also domols den Termin verbasst hat, hat jetzt nochträglich noch die Möglichkoit, sich emol ganz genau azuhorche, was mir do alles babbelt hen. Sehe duht mer loider nix, unser Gsichter misse der eich halt dezu denke.

Als kloiner A’roiz vielleicht e Gedicht von mir aus de zwoide CD midem Titel

Nächtlicher Hoimweg

D‘ Schdrohßelambe schaukle im leichde Wind,

quietsche un grexe leise vor sich na,

verschdroie ihr schwankendes Licht

fascht wie e Schdroboskop in ere Disco.

E Disco for Daabschdumme.

Ruhich ischs.

Nix heersch, außer em Säusle vom Wind,

em Grexe von de Schdrohßelamb

un ab un zu mol en verschloofener Hund

wo quasi so neweher,

aus roiner Pflichterfüllung

so e maunziches Heule von sich gebt.

Unnerm Vordächle

von de Bushaldeschdell

wart‘ de schwarze Schadde

uf de nägschd Morje,

dass er sich widder uflöse kann.

Mei Schritt halle ufem Pflaschder,

bei Dag heeersch des net,

do geht’s unner in de Newegeräusche.

Ich bleib schdeh,

heb me mit de oinde Hand

amme Gardezaun fescht

un zieg mit de annere mei Schuh aus.

Mit de Schuh in de Händ

laafe dann uf Schdrümpf un Zeheschbitze

voll hoim

um die Nacht net zu schdöre.

Sinder jetzt uf de Gschmack komme? Also, wie gsagt: Wer sich  des gern leif mit de annere Sache, wo mer am Mundart-Owed glese hen uf CD ahorche will, kann se sich a kaafe (wie der sehet; net nur die Polidiker, a die Alt-Neereder Schul isch käuflich ;-) . Die CDs gebts üwer uns for 15,- Euro s Schdück (wobei oi Schdück oigentlich immer aus zwoi Schdück beschdeht, ‘s sin jo wie gsagt Dobbel-CDs. Weihnachde isch zwar rum, awer des soll jo dies Johr a widder sei.

Mir bleibt jetzt bloß noch zu sare, in Abwandlung von unserem Schul-Motto: Wer net kaaft isch selwer schuld!!!

In diesem Sinn sag ich

Adschee (un denket an de 25. März, wemmer leif un perseenlich im Neereder Heimathaus lese).

Theater-Vorverkauf

Februar 24, 2012

Dass mer uns recht verschtehn: Es geht net um e Theader, wo do verkaaft werre soll, sondern um die Karde für unser neies Schdückle.

Nochdem die erschde Leit schon wegger Karde noochgfrogt hen, ischs jetzt amtlich: De Vorverkauf für unser Theaterschtück „Koi Kürbis im Krautgarde (awer jede Menge Äktschen)“ isch jetzt offiziell eröffent. Ab sofort gebts Karde für 8,- Euro (Erwachsene) bzw. 5,- Euro (Schüler) an de bekannde Vorverkaafsschdelle: In Eggschdoi bei „Schreibware-Geigle“ un in Neeret bei „Schreibware-Molnar“ im Bäreweg, beim „Musiklädle“ im Zinke, un bei „Schreibware-Schmidt“ in Kirchfeld in de Donauschwabe-Schdrohß. Wer sei Karde im „Schoko-Lädchen“ in de alde Friedrich-Schdrohß kaafe will, muss noch e paar Dag warde, die hen nämlich noch Urlaub bis zum achdezwanzichschde Februar.

So viel erscht mol dodezu. Zum Schdück selwer kanne eich a noch e bissle was verzehle. Wie de Titel scho sagt, schbielt des im Krautgarde, genauer gsagt im Biergarde von dem Kloigärtner-Veroinshoim „Zum griene Daume“. In dem „Ambiende“ bewege sich  en Bankdirektor im Ruheschtand un sein ehemalicher Cheffahrer –jeweils mit Gattin bzw. Dauerverlobter-, wo do unne e Gardeschdückle hen. De oine züchded dort Kürbis un möchte mit seim Riese-Exemplar gern ins Fernsehe un de anner versucht in denne finanziell u’sichere Zeide sei Geld in Kois (des sin so japanische Goldfisch) krisesicher azulege. Dezu kommt noch die Witwe von dem Ehrepräsident von dem Kloigarde-Veroi (dir sehet, in Neeret hat mer’s a net so midem Genitiv), wo do laut Satzung jeden Dag ihre Middagesse umsonscht griegt. Sie heert net so gut, hat awer e blühende Fandasie un verzehlt ihre „Wahrnehmunge“ jedem wo se heere will, odder a net, wie zum Beischbiel dem Wirt, den se jedes mol nervt, weil se schdändich nach ihrem Middagesse frogt. Weils in derre Gschicht a noch en „kriminalischdische“ Aschbekt gibt, hemmer zur Ufklärung noch des „Auge des Gesetzes“, de Hauptwachtmeister Apfelbutz, en ei’gebürgerder Berliner un zu guder Letscht unser Nordlicht, die Trine Beernbaum, wo sich oifach nur froit, dass ihre Levkoje so schee gedeie.

Wenn der jetzt neigierich worre sind, isch gut. Also nix wie los un Karde kaaft, weil dir wisset jo: Wer net kommt ….

Grad so wille mein heidicher Ei’trag awer a net schteh lasse, vielleicht noch en kloiner Vierzeiler aus’em botanische Bereich, des bieded sich bei dem Thema jo a, der noch aus meinere hochdeutsche Phase schdammt. Des Gedichtle hoißt                       „Engerling“                  un geht so:

Es ist -bei Gärtnern- rings im Land

Teils weniger, teils wohlbekannt,

dass manches Blättlein länger hing,

gäb`s nicht den bösen Engerling.

 

Also, in diesem Sinn, en scheener Dag noch un …

mer sieht sich

sagt

de Roland

Broscht Neijohr ;-)

Januar 31, 2012

De Karlheinz hat gmoint, ich könnt mol widder en neier Artiggl do rei schreiwe un wie immer hadder nadierlich recht ;-)
Also: Mir hen fürs neie Johr scho widder oiniche Termine feschtgmacht ( = Aktuelle Schultermine 2012); unner annerem simmer  am 25. März im Neereder Heimathaus, wo mer die Lesung noochhole, wo letscht Johr ausfalle hat müsse (des mit dem „wo“ isch tybbisch für die Neereder Grammatik, achded emol e bissle druff). Vom 30. März bis 1. April (Freidag, Samschdag, Sonndag) sin de Martin un ich theadermäßich unnerwegs, des hoißt, mir bringe unser neies Schdückle „Koi Kürbis im Krautgarde (awer jede Menge Äktschen)“ im Gemoindehaus uffd Bühn. Vorverkauf an de übliche Schdelle voraussichtlich ab Midde/ Ende Februar. Unsern erschde Frühschobbe diesjohr hemmer am 6. Moi ab de Elfe morjeds in de „Trauwe“ un gehn dann anschließend glei nunner ins Diefgschdad, wo in de Hoidelburg de Obscht- un Gardebauveroi sei Frühlingsfeschdle feiert. Naja, un für unsern Haupt-„Iwend“, de Mundart-Owed, schdeht de Termin a scho fescht: Des isch am 10. November. Alles annere isch noch meh odder wenicher offe, do müssder halt oifach von Zeit zu Zeit reigugge.
Un dasse net bloß von Termine schreib, hewwe do noch e Cocktail-Rezept for eich, wo e jetzt zum Gebortsdag von meinere „Geddergaddin“ erfunne heb. Der hoißt „Hebbi Börsdeh Marianne“, schmeckt ageblich saugut un geht so:

  • 4 Doil weißer Rum (zum Beischbiel Bacardi),
  • 4 Doil Martini Bianco (odder an annerer idaljenisch-franzeesischer weißer Wermut,
  • 2 Doil Orasche-Likör (de Shadess vom ALDI), dann noch
  • 4 Doil (frischgebressder) Gräbfruht un Limeddesaft (als Beischbiel zum Mischungsverhäldnis: uf zwoi Gräbfruht nemmt mer a zwoi Limedde) un als Gräbfruht nemmeder am Beschde die rosane, die sin net ganz so bidder) un jetzt kommt noch’s I-Dipfele von derre Gschicht
  • 1 Schbritzer (Größe je noch Gschmack) Cumberland Balsam-Essig.

Des Ganze schee vermische (riehre odder schiddle; isch grad egal) in e Sektglas schidde (ugfähr zueme Driddel) un mideme scheene kalde Sekt uffülle. Zur Not duhts a en Schampanjer, awer des kenneder grad mache wie der wellet.

 
Viel Schbass beim Nochmache un vor allem beim Trinke un
adschee bis zum nägschde mol
sagt de Roland

Alle Johr widder

Dezember 20, 2011

Jedes Johr ischs doch ’s gleich. Um’s Rumgugge isch widder Weihnachde un blötzlich fallts oim uff, dass mer noch gar net alles zsamme hat. Naja, de Chrischtbaam hemmer scho besorgt, am ledschde Samschdag beim Förschder. Der schteht jetzt drauße uf de Terrass em Schtänder un wart, bissem die Orchidee‘ em Wohzimmer de Platz am Fenschder frei mache. Unser fälliche Gschenklen sin soweit a alle scho unner Dach un Fach.

Übrichens: Wann der noch ebbes brauchet, Biecher, CDs odder Kolenner, missders langsam drebble lasse. Kolenner zum Beischbiel hemmer grad noch ganz geringe Reschtbeschtänd, un wer zuerscht kommt, mahlt zuerscht. Un wer net kommt … (awer des wisseder jo).

Soweit wär dann alles in de Roih un Weihnachde könnt komme, wammer üwer die Feierdäg net als a noch ebbes esse möcht. Gut, de Fahrplan dezu hädde mer, bloß eikaaft muss halt noch werre, un do graust mer’s scho defor. Awer was sei muss, muss sei, un so werre halt en den saure Apfel beiße. Vielleicht sieht mer sich jo en dem oine odder annere „Delikadesse“-Lade?

Awer weils jo an Weihnachde trotz der ganze Hekdik a noch e bissle schdimmungs- un gemütvoll zugeh soll, setze eich jetzt noch e kloins Weihnachsgedichtle unne dra, ausnahmsweis mol uf hochdeitsch, weil des kenne mer in Neeret nemlich a, wemmer welle.

Weihnachtslied

Der Mond hat seinen Hof gefegt.

Die Sternlein blinken aufgeregt.

Es naht die stille Weihnachtsnacht,

das Christkind wird zur Welt gebracht.

Die Hirten eilen hin zum Stall,

da Engel kündeten mit Schall

dass Fried‘ bei allen Menschen sei

die guten Willens glauben frei.

Auch wir stehn staunend mit davor.

Zu Gottes Lob schallt unser Chor,

der stets voll Liebe an uns denkt

und uns heut‘ seinen Sohn geschenkt.

O Gott, von Herzen sind wir froh.

Süß klingt „in dulci Jubilo“.

Das Heil der Welt, Herr Jesus Christ,

in dieser Nacht geboren ist.

 

So, des wär’s jetzt mol widder. Mir von de Alt-Neereder Schul wünsche allene unsre Leser un Zuhörer un -gugger (odder wie mer uf “Neideitsch” sagt: unsere Fähns)  frohe Weihnachde un en gude Rutsch ins neie Johr, wo mer uns dann hoffentlich alle widder gsund un munder bei unsere diverse Vera’schdaldunge dreffe.

Bis dort na “Alles Gude”

sagt

de Roland :-)

Mundart-Owed Nochlese mit „Gewinn-Schbiel“

November 9, 2011

Jetzt ischer also a scho widder vorbei, unser 7. Mundart-Owed. Un schee wars. Es war en rundrum gelungener Owed mit lauder nette Leit, gude Sache zum Schbachdle un Schlugge un viel neie Gedichte un Gschichtlen von uns.

Als Beweis gebts noch zwoi Bilder von dem Owed. Wer sich do selwer druff entdeckt, kann sich bei mer melde. Er griegt dann als „Preis“ devor en 2010er Kolenner aus em Reschtbeschtand. Die Bilder un die Gedichte sin jo immer noch aktuell.

Für alle wo’s an dem Owed net gschafft hen (ihr wisst jo: Wer net kommt ….), awer a für die wo do ware, gebts jetzt noch e kloins Herbschtgedichtle (für e Weihnachtsgedicht isch mers noch e bissle zu früh)  zum selwer lese. Am Beschde laut, weil dann kommts mit dem Dialekt besser rüwer.

Herbschtschtimmung

Die trockene klare Herbschtluft kribbelt uf de Zung

wie Brausebulver.

Unnerme schdahlblaue Himmel

findt die alljährlich Freiluftmodeschau schdatt,

wo Beem un Büsch mitnanner

um die kühnschde un verwegenschde  Farbmuschder

wetteifere.

Knalliches Rot newer leichtendem Geel

un sämtliche Mischtön dezwische.

U’uffällich war geschdern.

Do basst dann awer a noch ebbes anners dezu,

wenns a scho abgedrosche isch:

Des Schdoppelfeld

Mit seine bunde Drache owwedrüwer!

 

So, des wars widder for heit.

Adschee bis zum nägschde mol

sagt de Roland (wo uf die Rückmeldunge von de “Preisträger” wart ;-)

7. Mundart-Owed

Oktober 24, 2011

Liewe Leit,

wie ihr jo vielleicht schon wisst, isch am 5. November unser nägschder Mundart-Owed. Es isch mittlerweile de Siebte, un dass des so Ausmaße anemmt, hädde mer uns domols, wo mer agfange hen, selwer net denkt. Awer ’s isch wie’s isch, un weil ’s halt de Leit so gut gfallt (un uns selwer a) mache mer oifach weider, was jetzt wiederum de Diakonieveroi froit, weil die nämlich des Geld ausem Eitrittskardeverkaaf un de Bewirdung am Mundart-Owed für ihre wichdiche un verantwordungsvolle Arwoit kriege. Ihr sehet also, wenn der kommet, könne der zwoi Mugge mit oim Batscher erlediche: Erschdens hen der e gudes Werk geduh un zwoidens hen der a eich selwer ebbes Gudes geduh, weil jo Lache bekanntlich gsund isch. Un des alles ohne Praxisgebühr. Bloß de Eitritt müsse der halt zahle, awer do hat mer scho öfders 8 Euro ausgewe un hat wennicher defor griegt.

Jetzt sage eich noch, wo der die Karde kaafe könnet, weil ’s könnt sei, dass es an de Owed-Kass vielleicht nemmeh so arg viel gebt.  Unser Vorverkaafsschdelle in Neeret sin beim Schreibware-Molnar im Bäreweg, beim Musik-Lädle im Zinke, beim Schoko-Lädle in de alde Friedrichschdrohß un bei Schreibware-Schmidt in de Siedlung in de Donauschwowe-Schdrohß. Ihr könnet mer awer a e Mail schreiwe, dann leg ich eich die Karde zrück.

So,  jetzt wär so weit alles geklärt, jetzt braucheder bloß noch komme. Em Siwwene geht’s los, ab de Sechse kammer nei ins Gemoindehaus. Ausrede werre nt akzepdiert un dir wisset jo: Wer net kommt isch selwer schuld! Zum Esse un Trinke gebts a ebbes, wie owwe scho gsagt, alles für en gude Zweck (wie hat seller gsagt: Jetzt hawwe scho fümf Bier g’soffe, also meh kanne für de Diakonieveroi beim beschde Wille net mache).

Übrichens kanne en dem Zsammehang a mit schdolzgschwellder Bruscht verkünde, dass unser neies Biechle ferdich isch un ab sofort üwer uns erhäldlich isch, genau so wie de neie Kolenner für 2012. Des Biechle koscht 10 Euro un de Kolenner 8 Euro. Wer will, kann se a beim Mundart-Owed kaafe, do werre mer nämlich a widder unser ganze „Devotionalie“ abiede.

Buch Umschlag

Des war’s dann widder für heit. Also, mir sehn uns am fümfde.

Adschee bis dort na

sagt

de Roland

Hannibal ante Telefon

Oktober 17, 2011

Liewe Leit,

nachdem ich jetzt scho von oiniche Seide agschbroche worre bin, obs net mol widder ebbes Neies gibt, hewwe denkt due eich (un mir) den Gfalle un schreib heit widder was nei.

Zuerscht emol wille üwer unsern ledsche Mundart-Frühschobbe im „Löwe“ berichde, der mol widder sehr gut bsucht war. Net zuletschd vielleicht deshalb, weil a de Thommy, de „Löwe-Wirt“ selwer ebbes vorglese hat, un zwar zwoi Sache. Oimol sei Gschicht aus de Werdschaft üwer die gschdresst  Bedienung un dann noch sei „Schöpfungsgschicht“, do hättsch grad moine könne, du bisch selwer mit debei un guggsch em liewe Gott üwer d Schulder. Alles in allem wars mol widder en gelungener Vormiddag (s Esse war nadierlich a widder schbitzemäßich) un denne wo do ware, hats rundrum gfalle. De Thommy selwer war a ganz begoischdert; er hat gsagt er hoggt scho an de nägschde Gschicht. Die wo net do ware … na ja, des wisse der jo inzwische. Übrigens, die nägschd Chance isch dann am Samsdag, 5. November um Siwwene bei unserm Mundart-Owed im Gemoindehaus. Bis dort na isch dann a unser neies Biechle ferdich ) de zwölfer Kolenner hats jo am Mundart-Frühschobbe scho gewwe).

Dann muss ich eich noch vomme kuriose Telefon-A’ruf verzehle, den e die letschd Woch ghatt heb. Do meldt sich en gewisser „Daniel Fischer“ un hat gsagt, er hat ghört was mir so mache un ob er do net a mol mitmache könnt. Er hätt en schbrechender Babbegoi, „Hannibal“ deht der hoiße, der sich mit de Leit unnerhalde deht un Witz verzehlt. Dann hadder s Telefon weidergewwe un ich heb selwer mit dem „Babbegoi“ gschwetzt. Ich heb em gsagt, grundsätzlich finne die Idee gut, isch doch mol was Anners un er soll emol e paar Witz verzehle. Na ja, die ware halt alle scho e bissle alt, meh so vomme Bartgeier als emme Babbegoi un des hadder dann a eigsehe un sich mit seim richdiche Name vorgschdellt: De angebliche „Babbegoi“ war nämlich in echt de Boris Meinzer, wo bei seim Radiosender, dem FFH in Frankfurt, e neies Format ausbrowiere gwöllt hat. Unser Gschbräch isch a ufgnomme worre un soll demnägschd irgendwann em Radio komme. De Boris will mer vorher Bschoid sage un dann schreiwe de Termin do rei, dass dirs eich selwer ahorche könnet, wenns eich intressiert.

So, des muss for heit widder lange, weil ich noch bei de Vorverkaufsschdelle für unser Mundart-Owed Eitrittskarde vorbei muss (Schreibware-Molnar im Bäreweg, Musiklädle im Zinke, Schoko-Lädle in de alde Friedrichschdrohß un Schreibware-Schmidt in de Siedlung in de Donauschwabeschdrohß). Mir hen uf de Eitrittskarde nämlich anschtatt Samschdag, de 5. November versehentlich Sonndag, de 5. November drufschdeh, un des musse ännere.

Also dann, bis em Samschdag, de 5. November (falls e me net vorher noch emol meld), bleiwet gsunn un haldet eich dapfer

sagt

de Roland (wo a mit Babbegoie schwetzt ;-)

“Schnaube” (Neereder Kompendium, Doil 31)

August 31, 2011

Dag a, liewe Leit,

heit hewwe mol widder e bsonners scheens Neereder Werdle für eich. Wissder üwerhaupt, was des sei soll, der “Schnaube”? Noi des hat nix midem Nas nuffziege von eme Gaul zu duh. Wemmer en echde alde Neereder frogt was des isch, en “Schnaube”, nort sagt er: “Ha, des isch doch oifach, des isch en Schbrenzer”.

Die moischde werre jetzt so gscheit sei wie vorher, drum willes vielleicht emol korz erkläre, wie e do druf komme bin. Ich war nämlich heit widder uf em Friedhof zum Gieße un dodebei hewe mein Glücksdag ghatt. Ich heb nemlich zwoi von denne griene Gießkanne gnomme (s isch weggerem Gleichgwicht, uf jedere Seit oine) un bei allene zwoi war de Schnaube, also de Schbrenzer noch dra. Des isch jo bei uns ufem Neereder Hauptfriedhof fascht so ebbes wie e Meerwunner, odder wie en Sechser em Loddo mit Zusatzzahl. (Ich glab fascht, ich muss heit doch noch so en Zeddel ausfülle :-)

Wissders jetzt, was en Schnaube isch odder en Schbrenzer? Alles klar, des isch des perforierde Ding, wo vorne uf de Gießkann druf schdeckt (odder a net), dass sich des Wasser schee gleichmäßich verdoile soll. Uf hochdeitsch sagt mer glawe “Ausgießer” dezu, awer do isch mer de Schnaube scho liewer.

So, un jetzt hoffe mer, dass de Petrus sei Gießkann (mit Schnaube odder ohne) erscht emol e Weile ens Eck schdellt, dass mer uf die ledschde paar Däg doch noch e bissle was hen von dem Schbätsommer, schbeziell am 18de Sepdember, weil mer do unser Kaschdanie-Lesung beim C-Vim drunne gern em Freie abhalde dehde. ‘s isch halt oifach scheener, drauße.

Also, ich hoff, mer sieht sich, am 18de. Middags em drei gehts los un ‘s gebt a Kaffee un Kuche.

Adschee bis dort na sagt

de Roland :-)

Typisch Sommer

Juli 20, 2011

Des isch mol widder en typischer Karlsruher Sommer, wie mern grad im Momet wol widder hen: Zwischedorch ischs schwül un hoiß, dass ders grad so aus allen Pore tropft un nort ischs widder wie die letschde Däg, do tropfts zwar a, awer des kommt halt meh von auße. Wer en Garde hat isch froh, do braucht mer net so viel zu gieße, awer for die annere dehts scho widder lange jetzt mit derre „Pfladderei“.

Abroboh „Garde“: Do mechde doch grad uf unsern negschde Termin hi’weise, der isch nämlich em Garde. Genauer g’sagt, em Kinnergarde. Un zwar jetzt am Samschdag, 23. Juli, ab de halwer drei im evangelische Kinnergarde in Neeret in de Kirchfeldschdrohß 100. Do isch nämlich Familiedag mit Kaffee un Kuche un e bissle Gebabbel von uns un Mussich vom Simon.

Wer kommt, hat beschdimmt viel Schbaß un e gutes Gfühl, weil jo die „Ei’tritts-Schbende“ für de Kinnergarde sin. Un wer net kommt … i glab des wisse der scho, der isch selwer schuld.

Adschee bis zum Samschdag

sagt

de Roland

Follow

Bekomme jeden neuen Artikel in deinen Posteingang.