Archiv für 'Passiert - notiert'Kategorie

Wergle (Neereder Kompendium, Doil 26)

Mai 4, 2009

Liewe Leit,

heit hewe mol widder e Wörtle für eich rausgsucht, do seh e schon vor mer, wie manche d Schdirn in Runzle lege un üwerlege, was des bedeide könnt.

Des liggt  vielleicht a do dra, dass mer „wergle“ oigentlich net grad so sagt. Do ghört in de Regel immer noch ebbes vornedra dezu. Zum Beischbiel „her un na“. Weil, des kann der bassiere –denket grad emol an Weihnachde- wenn mer gut un reichlich gesse hat mit ere entschbrechende Menge an goischdiche Flüssichkoide dezu un dann noch garniert mid eme halwe Pfunn Weihnachtsbrödle, dass mer net schloofe kann un sich die halb Nacht em Bett her un na wergelt weil mer Sodbrenne griegthat. Odder früher, wenn’s emol Sonndagmiddags e Schdück Brode gewe hat von some verliebte Ochs (des Floisch war dann „voller Sehnen“), do hen mir als Kinner oft fascht schdunnelang des Floischschdick im Mund rum un num gwergelt, bis mers dann helinge en de Hossedasch „entsorge“ könnt hat. So sagt mer dann a, wenn’s en de „gut-bürgerliche“ Wertschaft e große Portion zum Esse gebt, wo schiergar net zu schaffe isch: „Liewer de Mare verrenke, wie em Wert was schenke“ un dann wergelt mers halt in Gott’s Name nunner (dass mer dann hinnenooch noch en Obschdler zum Verdaue braucht, isch en a’gnehmer Newe-Effekt).

Un wenn der eich den Tegschd jetzt uf e Blatt Babier ausdrucket, könne ders zsammewergle un in de Babierkorb schmeiße.

E scheene Woch wünscht eich

de Roland

Oidärmlich (Neereder Kompendium, Doil 25)

April 14, 2009

So, jetzt isch d Oschdere a scho widder rum un d Oier hoffentlich alle gfunne. Net dass mer dann em Juli odder Auguscht noch e paar so vergessene „Leg-Oier“ hinnerm Schessloh findt. Obwohl, desjohr hat mer jo d Oier gut em Freie verschdeggle könne, des Wetter war so richdich, wie mer sichs an Oschdere vorschdellt un erhofft. Ja, un des eigangs war koin Schreibfehler, so sagt mer in Neeret, „die Oschdere“. Warum woiß e net, awer um des geht’s a gar net heit.

Des Wörtle wo ich eich heit vorschdell, hat mit de Oschdere oigentlich nix zu duh, wenn a e „oi“ drin vorkommt. „Oidärmlich“ ischs üwer die Feierdäg hoffentlich net zugange, weil „oidärmlich“ (widder so e Wort, wo mer im Hochdeitsche gar net woiß, was es bedeide soll – „eindärmlich“ odder „eidärmlich“ macht alles zwoi net viel her), also wie gsagt „oidärmlich“, des isch e armseliche Gschicht. Wie gwellt un net könnt, wenn der verschdehnt wasse moin. Ob des mit dem was zu duh hat, wemmer von oim sagt wo so lommelich doherkommt: „der hat a koin Darm em Ranze“ woiße net. Awer „koin Darm“, des wär jo noch wennicher wie „oin Darm“. Vielleicht isch jo a en annerer Darm gmoint, wie zum Beischbiel beim „Schandarm“. Also üwerlegets eich, un wenn der ebbes wisset, wär ich for e entschbrechende Ufklärung dankbar.

So, un dass eich des alles net zu oidärmlich vorkomme isch, hofft

de Roland :-)

Familie-Fescht usw.

April 2, 2009

Geschdern hemmer mol widder unserm David sein Gebortsdag gfeiert.

Alle wo könnt hen, hen sich versammelt, weil se gwisst hen, s gebt widder ebbes Gut’s.

Un so war’s jo dann an. Bevor’s midem Esse los gange isch –broide Nudle mit Soß un Schbießbrode vom Hartmut aus Eggschdoi, dezu noch griener Salat, geeler, simmer ufem Schessloh gsesse un hen Kanapees gfuddert (Blädderdoigschnegge mit Lachs un Kräuder – für des Rezept binne net zuschdändich, die hat mei Fraa gmacht) un dezu hemmer en Aperitiv gschlebbert nach eme neie Rezept von mir.

 

Ich heb den Cocktail Davids Schleuder-Traum(a) gedauft (weil jo de David oigentlich gar koin Alkohol trinkt), un weiler so gud gschmeckt hat –s isch alles ratzebutz weggebutzt worre- wille eich des Rezept nadierlich net vorenthalde.

 

Die Mischung beschdeht aus insgsamt 15 Doil un setzt sich wie folgt zsamme:

 

  • 5 Doil Johannisbeerlikör
  • 2 Doil Gin

un

  • 8 Doil Oraschesaft

 werre gepflegt mitenanner zsammegschiddelt un in e Sektglas, verdels bis halwer voll, gfüllt. De Rescht vom Glas werd dann mit Sekt ufgfüllt un des Ganze a’dächdich genosse.

 

Also, wenn der wellt, könne deren nochmache un ewefalls genieße. Awer Vorsicht weggerem „Schleuder“-Traum(a)

 

sagt de Roland ;-)

Frühlingsgfühle

März 21, 2009

griegt mer so langsam bei dem Wedderle drauße. ‘s war awer a langsam an de Zeit, dassds emol jetzt nauszus geht midem Winder. Obwohl, jetzt isch jo a demnägscht widder der Töpfermarkt in Neeret un do hemmer jo traditionell scho immer Sch … lecht’s Wedder ghat. Naja, des Johr missder eich jo net ubedingt bei Rege drauße rum drigge, es gebt jo noch Aldernadieve. Zumindescht am Sonndag, 5. April. Do hen mir nemlich morjeds em Elfe unsern nägschde „Mundart-Frühschobbe“ im „Löwe“. De Ei’tritt isch frei un net bloß de Thommy (des isch de Löwe-Wirt) deht sich üwer eier Komme froie. Mir hen a widder Gäscht debei, nämlich de Stober Klaus ausem Moiseweg un de Siegfried Schäfer aus Au am Rhein. Mir werre oiniges üwer diverse Flüssichkoide erfahre un a sonscht gebts widder des Oine odder Annere Indressande zu höre un zu sehe.

Unser Theaderschdückle, die Idylle „Wiesengrund“ isch middlerweile a schon G’schichte un ich muss sare, ‘s hat richdich Schbass g’macht, so vor vollem Haus zu schbiele un mir un unser Mitschbieler froie uns schon ufs nägschde Johr (falls em Martin un mir bis dort na widder ebbes ei’fallt :-)

So, widder g‘nonk for heit; un vergesset net am Sonndag en acht Dag de Wecker umzuschdelle, sonscht verbasseder vielleicht noch unsern Frühschobbe

empfehlt

de Roland

So e Theader

März 11, 2009

Hallo ihr liewe Leit, ich hoff dir kennet mich noch, weil’s jetzt doch schon e ganze Weile her isch, dasse me s’ ledschd mol gmeldt heb, awer bei uns isch zwischezeitlich oiniches  ab’gange.  Z’erscht hat de Computer gschbonne, des hoißt, die Feschtblatt hat sich verabschiedt un s’ isch nix meh gange. Gottseidank heb ich beizeide uf den gude Rat von meim alde Kumbl Dietmar g’hört un mir e externe Feschblatt zuglegt, wo e alle mei Date uf Nummer sicher abgschbeichert heb. So war zwar der Computer em A..aimer, awer mei Date sin g’rettet un des isch die Hauptsach. Mittlerweile hewe jetzt e nagelnei’s Gerät do schteh vom Arlt in Karlsruh (gewisse Wardezeide musch en Kauf nemme, awer d Beradung war super!!) mit eme 22-Zoll-widescreen Bildschirm, des isch e ganz neies Neiguck-Gfiehl un s Schaffe geht a widder; awer erscht nachdem isch mir noch e Grippe-Auszeit gnomme ghat heb woe oigentlich zu gar nix Luscht ghat heb, awer a des isch vorbei gange un so kanne heit widder do hogge un en elendslange Tegscht uf de neie Taschdadur -die war halt em Paket debei- in de Blog klopfe.

Üwrichens, am ledschde Sonndag hen mir die erschde öffentliche Ufführung von unserm „Wiesengrund“ vor vollem Haus mit ewe solchem Erfolg üwer d Bühn gebrocht un wer’s jetzt noch sehe will, muss sich beeile. Mir schbieles nämlich bloß noch am Samschdag, 14. März um Siwwene un Sonndag, 15. März um Fümfe im Gemoindehaus Nord. Reschtkarde gebts noch an de Owedkass awer so wie’s aussieht, werd an denne zwoi Däg a widder voll werre. Am ledschde Sonndag war a noch en Reporter von de BNN do un hat üwer unser Schtückle bericht. Der Artikel isch geschdern, am Dienschdag, erschiene un isch em Große un Ganze doch recht positiv. For die wo koi BNN hen, du e den Artikel grad do unne noch dezu henge.

Des langt for heit, ich muss jetzt nämlich noch fort en d Theaderprob, weil mir uns jo uf unsere Lorbeere net ausruhge welle un sag desszweg

Adschee

bis zum nägschde mol

09_03_10-kritik-bnn-wiesengrund1

Wiesengrund

Januar 31, 2009

Liewe Leit,
„im schönschten Wiesengrunde …“, do duht sich ebbes: „Wiesengrund“ isch nämlich de Titel von unserm neie Theaderschdück, „eine Idylle in drei Aufzügen mit einem Aufzug“. De Martin un ich hens mitnanner gschriwwe (unner Vernichdung oinicher Flasche Rotwei aus diverse Lage) un mir schbiele nadierlich a selwer widder mit, wenn des dann demnägscht üwwer d Bühn geht.
Mir schbiele widder im Gemoindehaus Nord in de Kirchfeldschdrohß 149 un zwar am Sonndag, 8. März um Fümfe (17.00 Uhr), am Samschdag, 14. März um Siwwene (19.00 Uhr) un noch emol am Sonndag, 15. März um Fümfe (17.00 Uhr). Saalöffnung isch jeweils e Schdunn vorher.
Karde gebts an de Owed-Kass, falls noch e paar üwrich sei sollde, awer sicherer ischs em Vorverkauf; wie immer in Neeret bei de Frau Kastner in de Alde Friedrichschdrohß, bei Schreibware-Molnar im Bäre’weg odder beim Musik-Lädle im „Zinke“ un in Eggschdoi beim Schreibware-Geigle in de Hauptschdrohß.
Vorbschdellunge üwer den Blog odder per E-Mail werre nadierlich a gern a’gnomme.
Die Karde koschde wie ledschd Johr a siwwe Euro für Erwachsene un fünf Euro für Kinner. Der Erlös geht widder ohne Abzug in die Jugend- un Seniorearboit von de Kerche-Gmoinde
Die Prowe laafe ganz gut -wegger derre Proberei hawwe in de ledschde Zeit a nemmeh so an dem Blog weiderschreiwe könne, awwer des macht sich alles widder- un wenn dir in de Ufführung halwer so viel lachet wie mir bei de Prowe, nord werds recht.
Üwer de Inhalt verzehle eich e anners mol e bissle meh, jetzt nur so viel: De namensgebende „Wiesengrund“ isch eine neu eröffnete „Senioren-Residenz“ im Zinke un die Bewohner un Mitarwoider dort hens alle fauschtdick hinner de Ohre. Mir entführe eich in dem Schtück uf die högschde Himalaya-Gipfel in das Reich des Yeti un ins diefschde Bermuda-Dreieck, wo die Gehoimnisse um de Pirade-Schatz vom Käptn Schwarzbart enthüllt werre.
Also, kommed nomme. Zum Esse un Trinke gebts a widder ebbes, wobei die Küche awwer wegger de Kerche-Renovierung un der desszweg eigschränkte Nutzung vom Gemoindehaus kalt bleiwe muss.

Uf eier zahlreiches Erscheine froit sich

de Roland

Winter im Januar

Januar 5, 2009

Ja, liewe Leit, ich hoff, dir hend s neie Johr alle gut a’gfange un ’s hat koi ernschdhafde Verletzunge gewe beim Feierwerk un Gliehwei’.  Erinnereder eich noch, was e ledschdes Johr im Januar gschriwwe heb? Üwer des warme Wedder un des neie Kohlekraftwerk? Un jetzt gugget, wie’s des Johr isch. Mir hen en richdicher Januar wie frieher un’s Kohlekraftwerk isch scho faschd ferdich. So kammer sich deische. Tja, erschdens kommt es anderscht …
Dodrüwwer heb ich dann diesmol e kloins Gedichtle gschriwwe, do unnedra könne der’s lese (vielleicht so, wie ich’s gschriwwe heb: mit eme kloine Augezwinkere ;-)

Winter im Januar
Des Johr ischs widder em Januar
So ganz annerscht, wie’s beischbielsweis ledschd Johr war,
do war’s warm, mir hen Hefewoize uf de Terrass’ getrunke
un dass e extra e neie Schneeschaufel kaaft heb, hat mer g’schdunke.
Do hat mer denkt, vielleicht hen se doch recht, die Griene,
wie se die Klimaerwärmung verkündt hen mit ernschde Miene.
Awer des Johr ischs widder en Winter wie in de alde Zeit,
wo’s kalt isch bis uf d Knoche un’s dagelang schneit.
Die verschneide Beem in Hardtwal’, des isch e Bild wie g’molt,
oi Glück hewe mer die nei Schneeschaufel ledscht Johr g’holt,
weil mit de alde wär’s nemmeh gange, die isch ziemlich em … End,
un wenn’s gfriert werd de Schnee doch zu Eis un Harsch!
Ja, liewe Grüne, des mit dem Klima isch vielleicht doch e bissl üwertribbe;
Un jetzt geh’ e naus, fünf Zendimeder Klimaerwärmung vom Gehweg schibbe!

Ganz klar, dass e dann nadierlich net weiderschreiwe kann, heit. Awer d Fortsetzung folgt. Verschbroche!!

Adschee bis dort na sagt

de Roland

E gud’s Nei’s

Dezember 29, 2008

Liewe Leit, ich glab des isch jetzt zum ledschde mol im alde Johr, dass e me dohin im Blog zu Wort meld. Awer nar koi Angscht, negscht Johr geht’s widder weider im Tegscht. Do gebts dann widder neie alde Neereder Wörtlen, neie Schbrüch un neie Gedichtlen, halt grad so wie die ganz Zeit vorher a.

Do wille eich grad noche kloins Gschichdle verzehle vom ledschde Samschdagowed, do ware mer nämlich alle mitnanner Esse beim Mongole-Chines in Eggschdoi. Die ganz Familie-Bande, elf Mann hoch simmer do drin gsesse un hens Biffee gebutzt. Un schbäter, wo mer dann alle satt un zufriede ware un mit unsere chinesische Reis-Schdroh-Kolenner unnerm Arm em Ausgang zugschdrebt sin, hat uns do de Owerkellner d Dier ufghowe (scheinbar wars Trinkgeld hoch gnunk) un uns e guds Neijohr gwunsche, beziehungsweis, des was er dodrunner verschdanne hat. Weil er, wie alle Chinese, Schwierigkoide bei de Ausschbrach mit dem deitsche Buchschdawe „R“ hat, hat er uns fröhlich zugrufe: „Auf Wiedelsehn und ein gude Lutsch!“

Un dem isch nix meh hinzuzufüge. Also dann, adschee bis nägscht Johr

sagt

de Roland :-)

(lutschet gut nei!)

Käfderle (Neereder Kompendium, Doil 24)

Dezember 22, 2008

Wie verschbroche erklär ich eich heit, was des isch, e Käfderle. Des hats frieher oigentlich in jedem Haus gewwe (un gebts wahrscheints a heit noch). Des Käfderle, des isch so e kloins Abschdellkämmerle, wo de ganze Gruscht drin ufghowe worre isch, wo mer als a gebraucht hat, den mer awer net ubedingt for die Allgemoinhoit zur Schau schdelle gwellt hat. Do isch zum Beischbiel de Besse drin gschdanne un de Schdrupfer mitsamt em Butzlombe, wo samschdags immer de Bodde nass ufgwischt worre isch. ’s Handbessele un d Dreckschaufel ware a do drin. Em Großvadder sei Schaffschorz isch drin ghange un’s Rejekehp, wemmers grad net braucht hat. Vorrät hat mer je nochdem als a do drin ghat: Schdroisalz em Winder, Fliejefänger em Sommer (die babbiche Klebschdroife, wo von de Deck runnerghange sin, dass d Mugge dra babbe bleiwe) un so Zeigs. Lewensmiddel net, ehnder ’s Gegedoil: Abortbabier -schbäter, wo mer von dem Zeidungsbabier abkomme gwest isch. For uns Kinner war domols ganz wichdich der oinde Hooge hinner de Dier newer em Großvadder seim Schorz, weil do unser Merwele-Säckle dra ghange isch.
Naja, un mittlerweile hen mer durch em Boris Becker sei Abenteuer g’lernt, dass es a in große Luxus-Hotels e Käfderle gibt un dass mer do sogar noch Platz for allerhand Tätichkoide drin hat. Wie halt des alde Schbrichwort sagt: Raum isch in der kleinschten Hütte!“
Jetzt hoff ich, dass dir Weihnachde, das Fescht der Liebe, net im Käfderle verbringe misset, sondern dass der schee „im Kreise eurer Lieben“ feiere könnet. Un des vergrumpfelde Gschenkbabier vom Auspacke könne der jo solang em Käfderle „zwischelagere“, bis dass noch Neijohr d Müllabfuhr widder kommt.

Frohe Feierdäg für eich alle von de „Alt-Neereder Schul“
wünsche de Roland, de Karlheinz, de Martin un de Simon.

Ihr Kinderlein kommet!

Dezember 14, 2008

’s isch zwar noch e bissle früh, weil jo heit erscht de dritt Advent isch, awer was willsch mache, wenn d’ e Vision hasch. Un so ischs nämlich die Däg em Martin gange, der mir sein Tegschd dann dankenswerterweis für de Blog zur Verfügung gschdellt hat. Jetzt hat jo unsern Alt-Bundeskanzler Schmidt, quasi des „Räuchermännle der Nation“ emol gsagt, wemmer Visione hat, soll mer zum Dogder geh, awer den Tegschd wille eich grad in de Vorweihnachtszeit net vorenthalde. Un de Martin hat a schon fürs erschde Quardal en Termin bei seim Hausarzt. Name wille koiner nenne, awer so wie den gebts meh wie sechse.

Also, do kommt se jetzt: E Vision in Neered – von Martin Bruchmann

Ihr Kinderlein kommet!
Ich heb mir emol vorgschdellt was heitzudags los wär wenn mar zu de Kinner sage deht: „Ihr Kinderlein kommet, o kommet doch all!“
Die dehde erscht e mol en Lachgrampf griege, weil mit so einer alde Aschbroch kenntschd die gar net dreffe, die dehde dich dodahl ignoriere, sich rumdrehe un am PC oder an de Playschdeischen weiderschpiele. Als Kinderlein derfsch die heitzdags nemme bezoichne, des sin’ jetzt Kids oder Girlies oder Boys, awer „Kinderlein“ sin’ des mit Sicherhoit koine me.
Un for die „Kids“ sin’ Event-Shows agsagt, mit allem was so dezu ghehrt.
Do kennt des hechschdens hoiße:
„Hey Kids ,ich hätt’ eich do en Event mit Country-Charakter Ambiende un eme animalische Beibrogramm zu biede. Eine Schtar-Light-Show üwer derre Event-Country-Hall isch a dabei. Als Chor hewwe absolud himmlische Popschtar-Engele zu biede, die eich de neischde Hit in eme Leif-Iwend performe. E Bänd mit Pauke, Trombede un Posaune vor de Pauer-Saund un a noch e paar Harfe vors Gfiehl dudle em Bäckgraund mit. Des isch jo scho absolut krass un häwwie, awer noch lang net alles.
Als absoluder Höhepunkt gibt’s en Nachwuchsschdar der sich zsamme mit seine zwoi Alde im Middelpunkt von derre ganze Veraschdaldung präsentiert. In einere aldernative Bobbekischd mit Original Öko-Unnerlag’ liegt der Jungschbund un lasst die ganze Huldigungen von seine Fäns un de Groupies an sich vorbei ziege, e Audogrammschdund isch vor en schbädere Zeitpunkt agsetzt.
Als Beiprogramm gebt’s dann noch e paar Original Panflöd’ schpielende Schofhirde mit wollproduzierende Vierfiessler als Folklore- tatsch. Ein kaschdrierdes Rindvieh un en grauer Jah-Sager sin’ als optische Beigab’ em Hinnergrund platziert!“
So, hen der des jetzt gschnallt?
Also Leit, do kanne eich bloß oins sare: Wenn a manche Leit moine, unser Mundart deht sich ahöre wie e Fremdschproch, dann lass ich doch liewer die „Kinderlein“ komme, bevor dasse mit de „Kids“ ab-chille muss.“

So, des war jetzt widder en Haufe Zeigs for heit. Un weil ich doch nochher noch lese muss bei de Seniore-Weihnachtsfeier wer’ ich oifach -eier Verschdändnis voraussetzend- des nägschde Kabiddl vom Neereder Kompendium mit dem „Käfderle“ ufs nägschd mol verschiewe (un wenn der Boris Becker domols gwüsst hätt’, was des isch, e „Käfderle“, hädder sein Bsuch dodrin vielleicht besser a verschowe).

En scheener dritter Advent wünscht eich de Roland

(un basset uf mit de Kerze!)